Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Μέσα σου βρίσκομαι…Μέσα μου βρίσκεσαι...



Μιας και πάντα μου έλεγες ότι όταν σου γράφω είναι σα να σε αποχαιρετώ, αποφάσισα να διακόψω τη συγγραφή μου στο μπλογκ με ένα ποστ για σένα. Σήμερα 10-05...

Μου είπες πρόσφατα μια μεγάλη σου αλήθεια. Δεν ξέρω πώς να το καταλάβεις ότι η δική μου μεγάλη αλήθεια είναι ότι σ’ αγαπώ. Γιατί είσαι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να τα καταλάβει όλα, να με ακούσει, να με νιώσει. Να δει μέσα από τα μάτια μου, να είναι φίλος και εραστής. Που μπορεί να με κοροϊδεύει και να με αγαπάει ταυτόχρονα. Να τα συγχωρεί όλα. Να θέλει να είμαι καλά και ας είμαστε χώρια.
Κι ύστερα σκέφτομαι τα όμορφά σου μάτια με το πιο παιχνιδιάρικο βλέμμα του κόσμου και η καρδιά μου γεμίζει. Η αγκαλιά σου πάντα τόσο σφιχτή  που.....όλο το σώμα μου να ζει για σένα μόνο…Ω αυτή η αγκαλιά σου ποτέ δεν άλλαξε…Τίποτα δεν άλλαξε δηλαδή…Απλά όταν δεν βλέπεσαι με κάποιον ίσως μετά να υπάρχει μια σχετική αμηχανία. Το φιλί σου το ίδιο γλυκό και παθιασμένο ταυτόχρονα…Να μην θέλω να ξεκολλήσω από πάνω σου…
Αν για σένα ήμουν η πιο ανιδιοτελής αγάπη, για μένα είσαι η πιο αληθηνή αγάπη. Η πιο ειλικρινής. Χωρίς ίχνος ψέματος, υποκρισίας και όλα αυτά που μειώνουν μια αγάπη…Γιατί σε σένα ποτέ δεν έχω πει ούτε ένα ψέμα, ούτε έχω υποκριθεί ότι είμαι κάτι άλλο…

 Γι’ αυτό σ’ αγαπώ γιατί απ’ τις στάχτες μου βρήκες χρυσό
Θα σ’ αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Φίλα με σαλπάρω και χάνομαι
Το σ’ αγαπώ για να πιστέψεις τι να πω
Για ‘σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω μαζί σου ακόμα ζωές εκατό
Σε θέλω…θάλασσα εσύ του μυαλού πνίγομαι όμως δεν πάω αλλού

Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ για πάντα με τον τρόπο που εγώ ξέρω και μπορώ…Όλα τα καλά του κόσμου μέσα από την ψυχή μου εύχομαι να έχεις γιατί τ’ αξίζεις…Χρόνια πολλά Χρόνια γλυκά Χρόνια ευτυχισμένα Χρόνια ονειρεμένα…

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Quand...

...tu me rencontres dites-moi comment oublier et après allez...Seulement comme si j' oubliera...