Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Back for a while....

Έπαιξε χθες στο ραδιόφωνο το πρωτότυπο. Δεν άλλαξα σταθμό. Δεν ξέρω γιατί. Έπρεπε. Θα το είχα κάνει υπό Κ.Σ. Αλλά έκατσα μαρμαρωμένη και το άκουγα. Σε θυμήθηκα όσο ποτέ. Και δυστυχώς (για μένα) δεν ξεχνάω εύκολα.....Sorry for not appreciating your feelings...



Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Μέσα σου βρίσκομαι…Μέσα μου βρίσκεσαι...



Μιας και πάντα μου έλεγες ότι όταν σου γράφω είναι σα να σε αποχαιρετώ, αποφάσισα να διακόψω τη συγγραφή μου στο μπλογκ με ένα ποστ για σένα. Σήμερα 10-05...

Μου είπες πρόσφατα μια μεγάλη σου αλήθεια. Δεν ξέρω πώς να το καταλάβεις ότι η δική μου μεγάλη αλήθεια είναι ότι σ’ αγαπώ. Γιατί είσαι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να τα καταλάβει όλα, να με ακούσει, να με νιώσει. Να δει μέσα από τα μάτια μου, να είναι φίλος και εραστής. Που μπορεί να με κοροϊδεύει και να με αγαπάει ταυτόχρονα. Να τα συγχωρεί όλα. Να θέλει να είμαι καλά και ας είμαστε χώρια.
Κι ύστερα σκέφτομαι τα όμορφά σου μάτια με το πιο παιχνιδιάρικο βλέμμα του κόσμου και η καρδιά μου γεμίζει. Η αγκαλιά σου πάντα τόσο σφιχτή  που.....όλο το σώμα μου να ζει για σένα μόνο…Ω αυτή η αγκαλιά σου ποτέ δεν άλλαξε…Τίποτα δεν άλλαξε δηλαδή…Απλά όταν δεν βλέπεσαι με κάποιον ίσως μετά να υπάρχει μια σχετική αμηχανία. Το φιλί σου το ίδιο γλυκό και παθιασμένο ταυτόχρονα…Να μην θέλω να ξεκολλήσω από πάνω σου…
Αν για σένα ήμουν η πιο ανιδιοτελής αγάπη, για μένα είσαι η πιο αληθηνή αγάπη. Η πιο ειλικρινής. Χωρίς ίχνος ψέματος, υποκρισίας και όλα αυτά που μειώνουν μια αγάπη…Γιατί σε σένα ποτέ δεν έχω πει ούτε ένα ψέμα, ούτε έχω υποκριθεί ότι είμαι κάτι άλλο…

 Γι’ αυτό σ’ αγαπώ γιατί απ’ τις στάχτες μου βρήκες χρυσό
Θα σ’ αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Φίλα με σαλπάρω και χάνομαι
Το σ’ αγαπώ για να πιστέψεις τι να πω
Για ‘σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω μαζί σου ακόμα ζωές εκατό
Σε θέλω…θάλασσα εσύ του μυαλού πνίγομαι όμως δεν πάω αλλού

Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ για πάντα με τον τρόπο που εγώ ξέρω και μπορώ…Όλα τα καλά του κόσμου μέσα από την ψυχή μου εύχομαι να έχεις γιατί τ’ αξίζεις…Χρόνια πολλά Χρόνια γλυκά Χρόνια ευτυχισμένα Χρόνια ονειρεμένα…

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Quand...

...tu me rencontres dites-moi comment oublier et après allez...Seulement comme si j' oubliera...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Αχ και να 'ξερες.......Δεν είμαι ο ίδιος πια.......

Soundtrack από μια πολύ αγαπημένη παλιά σειρά......



Κλείνω τα μάτια μου κι όλα ξεκινάνε
σαν να κοιτώ από παράθυρο κλειστό
Θολές φιγούρες πίσω από το τζάμι
μνήμες κι αισθήσεις σ’ έναν ξέφρενο χωρό


Αχ και να `ξερες πόσο κοντα σου είμαι
Αχ και να γύριζες ’λιγάκι προς τα εδώ
και να με κοίταζες πάλι μες στα μάτια
Αχ και να `ξερες πόσο σ’ αγαπώ

Όσο κι αν φεύγεις μακριά και δε σε φτάνω
τόσο θα τρέχω από πίσω σαν σκιά
Σαν το ποτάμι που ποτέ δεν πάει πίσω
είναι παντού μα δε σε βλέπω πουθενά

Αχ και να `ξερες έχω πια αλλάξει
Αχ και να με έβλεπες πώς σε κοιτώ ξανά

σαν το σκυλί που ψάχνει ένα χάδι
Αχ και να `ξερες, δεν είμαι ο ίδιος πια

Περί έρωτος...

Σε μερικές φιλικές συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα τελευταία, πολύς λόγος γίνεται περί έρωτος και αγάπης...Θυμήθηκα μια μίνι συζήτηση που είχαμε σαν τάξη στη Β' Λυκείου με τη φιλόλογό μας. Δεν θυμάμαι πως είχε ξεκινήσει η συζήτηση με την κατά τ' άλλα αυστηρή καθηγήτριά μας, όταν κάποιος την ρώτησε αν είναι ακόμα ερωτευμένη με τον άντρα της. Εκείνη με χαμόγελο είπε ότι αν ήταν ακόμα ερωτευμένη μαζί του θα είχε τρελαθεί. Κανείς από την τάξη δεν το κατάλαβε...Στα 16 που είσαι απόλυτα ασυμβίβαστος, δεν νοείται να μην είσαι ερωτευμένος και να είσαι με κάποιον. Περνώντας τα χρόνια και συνειδητοποιώντας ότι όταν μετά τον έρωτα και τον ενθουσιασμό έρχεται η αγάπη, νιώθεις πιο γεμάτος. 
Όταν τσακώνεσαι στον έρωτα νομίζεις ότι όλη η γη έχει καταρρεύσει, ότι όλα έχουν τελειώσει και ότι τίποτα άλλο δεν έχει σημασία από το να τα ξαναβρείς με τον εξιδανικευμένο έρωτά σου.Εκεί είσαι στα πατώματα.
Όταν τσακώνεσαι στην αγάπη είσαι πιο ήρεμος ξέροντας τον τρόπο να τα ξαναβρείς με την βαθιά σου αγάπη γιατί "δεν μπορεί! κι εκείνος μ' αγαπάει!" και τελικά διαπιστώνεις ότι μπορεί να μην είχατε ποτέ τσακωθεί γιατί κανείς δεν το "κρατάει" στον άλλο...Γιατί ότι και να κάνει, ότι και να κάνεις, τον αγαπάς και σ' αγαπάει...
Όταν έρθει η πραγματική, η βαθιά, η ανιδιοτελής αγάπη δεν σε νοιάζει τι κάνει και που είναι ο άλλος. Αρκεί να είναι καλά. Να περνάει καλά, να είναι ευτυχισμένος. Και νομίζω ότι συνήθως αυτή η βαθιά αγάπη βρίσκεται ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν είναι μαζί για τους όποιους λόγους. Όμως υπάρχει αληθινή βαθιά αγάπη. Είτε κι από τους δυό είτε μόνο από τον έναν...

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Quick Flashback With A Song

No I' m not 18 anymore... Όταν είσαι 18 χρονών όλα τα βλέπεις απόλυτα. Αγεφύρωτα. Είναι απλωμένη η ζωή μπροστά σου και λες άντε που θα κάτσω να προσπαθήσω. Θα παω παρακάτω...Και πας παρακάτω. Και νομίζεις ότι είναι και ώριμο αυτό. Και όταν μεγαλώνεις -λίγο όχι πολύ- και πας 23 ή 25 γίνεσαι ένα level σοφότερος -ας πούμε- και λες τι μαλακίες έλεγα ή έκανα στα 18. Όμως έχεις το ακαταλόγιστο της ηλικίας? Σε καταλαβαίνουν οι συνομίλικοί σου για τις βλακείες του τότε? Έχουν γίνει και εκείνοι ένα level σοφότεροι όπως εσύ? So....I've been changed...For the best I guess...
Mais qu' est que je raconte? Une chanson - ma vie rapidement...

 

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Friends Talking

Σήμερα βαριέμαι τρομερά.  Και δεν είναι η απεργία που μου φταίει. Καλά είναι και αυτό γιατί σαν απόρροια των απεργειών δεν έχουμε και πολύ δουλειά. Αλλά και αυτή που έχω να κάνω βαριέμαι να την κάνω. Εν τω μεταξύ είναι και που είχαμε και αυτήν την ωραία συνομιλία το πρωί και με τρέλανες στο είπα ότι θα με πεθάνεις σήμερα!!! Μου πήρες τη σκέψη! 
Αυτά που λέγαμε εγώ τα εκλαμβάνω πάντα σαν φιλική κουβέντα τόνωσης αυτοπεποίθησης και όχι σαν φλερτ αλλά νταξ...Εγω απολαμβάνω τα chat μαζί σου ειδικά τα γραπτά.. Γελάω πολύ αν και όλα τα αναγάγω σε αθώες σκέψεις (τι ωραία και άνετα που τα λέμε μετά από χρόνια χωρίς φόβο και πάθος!). Αυτό είναι διαφορά στον τρόπο σκέψης των δύο φύλων άραγε?? Είναι σαν αυτό από τα φιλαράκια?


Και δεν μου έφτασε! Ήθελα να λέγαμε κι άλλα!!! Άντε! :P