Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Αφιερωμένο

Γιατί το άκουσα σήμερα στο ράδιο...
Σε 'σας που δεν θα το δείτε ποτέ, δεν θα με δείτε ποτέ, δεν θα σας δω ποτέ ξανά και όμως μου λείπετε πολύ κάτι φορές....Μόλις το ακούω σας σκέφτομαι. Αυτό και ακόμα ένα του Ανδρεάτου που αποφεύγω να το ακούω γιατί πάντα δακρύζω...Δεν ξαναγινόμαστε 18 λέω 'γω...???? Υπέροχα χρόνια...
Για το παλιό παρεάκι λοιπόν....
Την Χ., τον Γ., τον Α., τον Ε. και την Μ.. Αλλά και για τους πιο "έξω" τον Δ., τον Γ. και την Α..




Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Η συγχώρεση

Είναι καλό πράγμα να συγχωρείς. Νιώθεις πιο ελεύθερος, πιο καλός άνθρωπος. Ελάχιστα πράγματα δεν έχω συγχωρέσει σε άλλους. Πολλά δεν έχω συγχωρέσει στον εαυτό μου επειδή είμαι τρομερά αυστηρή με εμένα. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο (συν ότι είμαι κολλημένο άτομο) δεν είμαι απόλυτα ελεύθερη. Τώρα που το σκέφτομαι ακόμα και η λέξη "απόλυτα" αυστηρή μου ακούγεται...
Εγώ κι εσύ, εσύ κι εγώ ήταν επιλογή μας να είμαστε έτσι. Χώρια. Τουλάχιστον από τη δική μου την πλευρά είμαι πάρα πολύ συνειδητοποιημένη γιατί ήταν επιλογή μου. Ξέρω τα συν ξέρω και τα πλην. Ή αυτά που νομίζω εγώ συν και πλην.
Μας συγχωρώ λοιπόν και να ξέρεις ότι εγω τουλάχιστον δεν έχω πετάξει απολύτως τίποτα από ότι έχουμε ζήσει, από ότι έχουμε πει. Θυμάμαι ακόμα και την έκφραση των ματιών σου σε κάποιες συγκεκριμένες φορές. Θυμάμαι ακόμα και λεπτομέρειες από ότι έχουμε κουβεντιάσει...Θυμάμαι πολλά. Έχω καλή μνήμη να ξέρεις.......Γι' αυτό και σ' αγαπάω ακόμα. Ξεχωριστά. Μοναδικά. Διαφορετικά. Κατάλαβέ το, πίστεψέ το επιτέλους......Σε παρακαλώ....