Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

Έχω δίκιο...!

Μπορεί αυτή η ιστορία να είναι ανούσια και τελικά να είναι μια απίστευτη γκρίνια αλλά εγώ παρότι την έχω μεταφέρει σε δύο τρια άτομα δεν έχει φύγει ο θυμός από μέσα μου.
Το οίκημα που εργάζομαι είναι ισόγειο και έχει απο πάνω ακόμα έναν όροφο με ανεξάρτητη είσοδο. Το νοικιάζει από τον εργοδότη μου μια κυρία με τη μαμά της. Μαύρη η ώρα και η στιγμή...Η κυρία γύρω στα 45 οπότε η μαμά της είναι πάνω από 65-70. Και ενώ η κυρία, παρότι της έλαχε αυτή η μάνα, είναι νορμάλ, η μαμά της είναι μια...που δεν μπορώ να το γράψω γιατί είναι μεγάλη βρισιά αλλά αυτό είναι. Αρχίζει απο Κ και τελειώνει σε Α με 7 γράμματα. Μιλάμε ότι είναι ο ορισμός αυτής της λέξης. Και μερικοί άνθρωποι φαίνονται ρε παιδί μου και από τη φάτσα.
Το θέμα τώρα : Το κλιματιστικό μας “βγάζει” στον κήπο τους που είναι και σαν είσοδος από την εταιρεία τους. Κοινώς γεμίζει νερά. Τι κάνει ο κόσμος όταν τρέχει το σωληνάκι του κλιματιστικού νερά? Βάζει έναν κουβά. Πόσο δύσκολο ή χρονοβόρο είναι? Αφού πέρασε λοιπόν όόόόόόλο το καλοκαίρι θυμήθηκε πριν 5 μέρες να γκρινιάξει γι' αυτό, και με τρομερή αγένεια ζήτησε να της βρούμε εμείς κουβά! Ρε παιδί μου άντε και δεν το κάνεις εσύ (παρότι μπορείς) αφού το ζητάς από τον άλλον βάλε λίγο ευγένεια στο ύφος σου. Εμείς ψάξαμε σε ένα σούπερ μάρκετ εδώ δίπλα δε βρήκαμε, δεν το κυνηγήσαμε πάλι, ήρθε τη Δευτέρα το ξαναείπε (με την ίδια αγένεια και πάλι) δεν κάναμε κάτι ως σήμερα Τετάρτη.
Και έρχεται σήμερα πρωί πρωί στις 9:30 για να μου φτιάξει τα νεύρα προφανώς. Απειλιτικά μου λέει ότι αν δεν βάλουμε τον κουβά ως αύριο θα τσακίσει το σωλινάκι και θα τρέχουν τα νερά από μέσα και θα μας χαλάσει το κλιματιστικό! Όλα αυτά βέβαια με έξτρα αγένεια και ύφος κακίας (ο διευθυντής μου λέει ότι αυτό δεν θα το έλεγε ούτε στον εχθρό του!). Μιλάμε μου χτύπησε τα νεύρα στο κόκκινο. Εάν δεν ήμουν σε χώρο εργασίας και ήταν τίποτα γειτόνισσα στο σπίτι θα της είχα μιλήσει έτσι όπως δεν θα είχε ακούσει ποτέ να της μιλάνε. Επειδή είναι σε μια σχετική επαφή με τον εργοδότη μου όμως προτίμησα να συγκρατηθώ και να πω στο συνάδελφό μου να της βάλει τον κουβά που σφουγγαρίζουμε προσωρινά μέχρι αύριο μεθαύριο να βρούμε να πάρουμε επιτέλους έναν κουβά (αυτή δεν μπορούσε φυσικά να βάλει έναν δικό της κουβά!!!!). Έρχεται μετά από 3-4 ώρες και λέει έξω στον διευθυντή μου (που έλειπε από το πρωινό περιστατκό) “Είδες Χρήστο? Και ο άγιος φοβέρα θέλει”....... Μιλάμε κόντεψα να βγώ έξω και να βρίζω....Κρατήθηκα πάλι σκεπτόμενη τη θέση εργασίας μου και μόνο. Γουστάρει να είναι και να ζει έτσι η γυναίκα. Μη νομίζει ότι τη γουστάρει και κανείς άλλος όμως...
Σκεφτόμουν μετά πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να είσαι ευγενικός ρε γαμώτο? Και ας μη με γουστάρεις μίλα ευγενικά. Αυτό μας έχει φάει σαν λαός. Η έλλειψη παιδείας και πολιτισμού. Αυτή η γενιά που κατέστρεψε αυτή τη χώρα στερείται και από τα δύο αυτά. Φυσικά και υπάρχουν εξαιρέσεις για παράδειγμα η γιαγιά μου ήταν αμόρφωτη και παλιάς γενιάς, όμως ήταν παντα ευγενική. Και φυσικά υπάρχουν και οι ανάποδες εξαιρέσεις αγένειας στη σημερινή γενιά που θεωρείται μορφωμένη ας πούμε. Δεν τσουβαλιάζω.
Όμως γενικά και εν κατακλείδει σιχαίνομαι αυτούς τους γέρους που νομίζουν ότι τους ανήκει ο κόσμος όλος και μπορούν να φέρονται σε όλους σα σκουπίδια. Επίσης θεωρώ ότι η δική μου γενιά δεν θα είναι έτσι στα 60-70-80. Τέλος, κ.......α γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Φαίνεται στη φάτσα σου να το ξέρεις.

3 σχόλια:

  1. Χαχαχαχα!!! Χαίρομαι που μου επιβεβαιώνεις ότι τελικά έχω δίκιο καλέ μου :)
    Τώρα απλά την έχω ξεγράψει ακόμα και από το οπτικό μου πεδίο περνάει και επιδεικτικά κοιτάω αλλού!!!!

    P.S. Σε χάσαμε.....έλα και λίγο skype :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή