Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Do you think our love could take us away together???


«Και τι έγινε κι αν πεθάνω?» της είπε. «Έτσι λες? Εγώ τι θα κάνω αν πεθάνεις εσύ? Με ρώτησες?» του απαντάει εκείνη. «Ε τι θα κάνεις… ότι κάνουν όλοι» της λέει. Εκείνη θυμώνει… «Εγώ δεν είμαι όλοι. Απαγορεύεται να πεθάνεις! Ακούς??» .

Ένα βράδυ έφυγε ξαφνικά. Χωρίς να ρωτήσει χωρίς να αποχαιρετίσει. Δεν την άκουσε… έκανε αυτό που ήθελε. Έτσι ήθελε να γίνουν τα πράγματα και έτσι έγιναν. 
Μου είπαν λοιπόν στην εκκλησία να μην κλαίω γιατί όλα έγιναν όπως τα ήθελε. Δεν ξέρω τελικά τι έχει σημασία. Εμείς που μένουμε πίσω και έχουμε τον πόνο ή η επιθυμία εκείνου που φεύγει για πάντα?

Δεν με νοιάζει αν είχε εγγόνια, αν ήταν 80 χρονών ή αν είχε μακροχρόνια προβλήματα υγείας. Πόνεσα πολύ από την απώλεια αυτού του ανθρώπου. Γιατί έχει σημασία τι άνθρωπος είσαι και τι αντίκτυπο είχες για τους άλλους. Και τώρα που βλέπω και εκείνη που έμεινε πίσω θλίβομαι πιο πολύ.

Η ζωή συνεχίζεται αλλά νιώθω να λείπει κάτι. Θα μάθουμε και με αυτήν την απώλεια. Όμως έμαθα τελικά ότι υπήρχε μια πολύ μεγάλη αγάπη σε αυτό το ζευγάρι. Ακόμα και σε αυτή την ηλικία. Ζήλεψα…



2 σχόλια: