Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Τα live της ζωής μου...

Κάτι με έπιασε αυτές τις μέρες και ακούω Iron Maiden ξανά αλλά και όλα τα metal και hard rock που έχω στο αμάξι. Άκουγα το λατρεμένο μου Trooper ένα πρωί και σκεφτόμουν αυτό το απίθανο live τους που είχα  πάει στο Περιστέρι το 1998. Θυμάμαι ακόμα και τι φορούσα! Πέρασα πολύ ωραία. Σαν εμπειρία έφηβης ειδικά ήταν πολύ ξεχωριστή πιστεύω. Θα ευχαριστώ τον αδελφό μου πάντα για κάτι τέτοιες εμπειρίες που μου χάρισε!
Στην πορεία σκεφτόμουν τα διάφορα live που έχω παρακολουθήσει και προσπάθησα να θυμηθώ διάφορες λεπτομέρειες γύρω από αυτά. Κάποια live τα έχω σχεδόν ξεχάσει και κάποια άλλα είναι πολύ έντονα μέσα μου.
Δεν μπορώ μάλλον να ξεχωρίσω το καλύτερο live σαν 1 και μοναδικό. Μπορώ όμως πιστεύω να ξεχωρίσω το καλύτερο ελληνικό και το καλύτερο ξένο που έχω πάει. Μάλλον!
Νούμερο ένα ελληνικό ήταν η τελευταία (νομίζαμε!) συναυλία των Χ.&Π. Κατσιμίχα στο ΟΑΚΑ το 2001. Υπέροχη βραδιά με συναισθήματα  πραγματικής συγκίνησης στον τελευταίο τους χορό.
Νούμερα ένα ξένο live αυτό των Faithless (guest εμφάνιση Dido) το 2004 στο Ρόδον. Στεναχωρήθηκα τόσο που έκλεισε που προσπάθησα να κρατήσω στο μυαλό μου κάθε του γωνίτσα ακόμα και από τα παρασκήνια. Να μην ξεχάσω τίποτα ποτέ. Η ατμόσφαιρα στο Ρόδον είναι μαγική. Σε παρασέρνει να ζήσεις τη συναυλία όσο κανένα άλλο μέρος…
 Σαν ακολουθία στα καλύτερα ελληνικά live εντάσσω τις συναυλίες του Αλκίνοου Ιωαννίδη (2002 και 2010 στο Λυκαβηττό), την τελευταία συναυλία των ΠΥΞ-ΛΑΞ και καλεσμένων τους (Χάρις Αλεξίου, Domenica, Βασίλης Καρράς, κ.ά.) το 2004 (στο Λυκαβηττό), τα 40 χρόνια Βασίλης Παπακωνσταντίνου (στο θέατρο Πέτρας πέρυσι τον Ιούνιο μια συναυλία που άρχισε στις 9 και τελείωσε στις 2 το πρωί!), της Χαρούλας Αλεξίου και της Μάρθας Φριντζήλα το 2010 (στο Λαύριο) και στη συναυλία Σωκράτη Μάλαμα-Αλκίνοου Ιωαννίδη (στο θέατρο Πέτρας). Ωραία είχα περάσει (κατ’ αναλογία με την ηλικία) και σε κάτι εφηβικές και φοιτητικές συναυλίες Νότη Σφακιανάκη, Γιάννη Κότσιρα, Μιχάλη Χατζηγιάννη, Δέσποινα Βανδή, Γιώργου Νταλάρα, Μάριο Φραγκούλη, Σάκη Ρουβά, Στέλιου Ρόκκου, Atria, Mikro κ. ά.
Ακολουθία των Faithless, ξένων καλλιτεχνών, είναι αυτές των Pet Shop Boys (στο εκθεσιακό της Παιανίας) μια καθαρόαιμη συναυλία αφού όλα τους τα τραγούδια είναι “συναυλιακά”, των Hooverphonic (στο Ρόδον), και των Iron Maiden που προανέφερα βέβαια… Μετανιώνω τρελά που έχασα την τελευταία συναυλία του Phil Collins (το έμαθα αργά δυστυχώς) και των Scorpions που παρ’ ότι είχα τόσες ευκαιρίες να πάω δεν είχα παρέα και πρόσφατα έμαθα ότι διαλύονται… Κανόνισε φίλη μου, μου έχεις τάξει Pink Martini τουλάχιστον την άλλη φορά που θα έρθουν….
Ελπίζω αυτή τη στιγμή να μην έχω μπλοκάρει και να μην ξεχνάω κάποια πολύ σημαντική στιγμή από καμία κατηγορία συναυλιών… Από κάτω τα αγαπημένα μου “συναυλιακά” και μη τραγούδια κάποιων από τους παραπάνω…









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου