Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Do you think our love could take us away together???


«Και τι έγινε κι αν πεθάνω?» της είπε. «Έτσι λες? Εγώ τι θα κάνω αν πεθάνεις εσύ? Με ρώτησες?» του απαντάει εκείνη. «Ε τι θα κάνεις… ότι κάνουν όλοι» της λέει. Εκείνη θυμώνει… «Εγώ δεν είμαι όλοι. Απαγορεύεται να πεθάνεις! Ακούς??» .

Ένα βράδυ έφυγε ξαφνικά. Χωρίς να ρωτήσει χωρίς να αποχαιρετίσει. Δεν την άκουσε… έκανε αυτό που ήθελε. Έτσι ήθελε να γίνουν τα πράγματα και έτσι έγιναν. 
Μου είπαν λοιπόν στην εκκλησία να μην κλαίω γιατί όλα έγιναν όπως τα ήθελε. Δεν ξέρω τελικά τι έχει σημασία. Εμείς που μένουμε πίσω και έχουμε τον πόνο ή η επιθυμία εκείνου που φεύγει για πάντα?

Δεν με νοιάζει αν είχε εγγόνια, αν ήταν 80 χρονών ή αν είχε μακροχρόνια προβλήματα υγείας. Πόνεσα πολύ από την απώλεια αυτού του ανθρώπου. Γιατί έχει σημασία τι άνθρωπος είσαι και τι αντίκτυπο είχες για τους άλλους. Και τώρα που βλέπω και εκείνη που έμεινε πίσω θλίβομαι πιο πολύ.

Η ζωή συνεχίζεται αλλά νιώθω να λείπει κάτι. Θα μάθουμε και με αυτήν την απώλεια. Όμως έμαθα τελικά ότι υπήρχε μια πολύ μεγάλη αγάπη σε αυτό το ζευγάρι. Ακόμα και σε αυτή την ηλικία. Ζήλεψα…



Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Άσχετα Vol.6

Μου τη δίνει (να πρέπει) να σβήνω κάποιες συνομιλίες από το fb.

Αγαπώ να γλείφω την εναπομείνασα μους σοκολάτας από το μπωλ (η πολλή είναι σε μπολάκια!)

Λατρεύω να τραγουδάω στο you are always on my mind το “often” τονίζοντας το t ! Λατρεμένοι Pet Shop Boys!

Εκνευρίζομαι στιγμιαία  που (πρέπει να) προσπερνώ την έξοδο 9 στην Α.Ο. κάθε μέρα από δυο φορές…

Τρελαίνομαι για οδήγηση για όσο και για όπου…

Μου τη δίνει που βρέχει και καπάκι βγαίνει εκτυφλωτικός ήλιος… Ευχαριστούμε για την υγρασία αναποφάσιστε καιρέ!


Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Αναρτηση Χωρις Τιτλο

Σε σκεφτομουν λοιπον χθες και παραλιγο να χασω την εξοδο της αττικης οδου. Είναι καποιες φορες που σε σκεφτομαι ετσι πολύ εντονα χωρις να εχω αφορμη. Θελω να πω όχι, δεν ακουσα ένα τραγουδι που να σε θυμισει και να το εχω συνδιασει με σενα…
Μου λειπεις πολύ καποιες φορες. Είναι φορες που δεν προλαβαινω ουτε να ανασανω βεβαια. Καθημερινοτητα βλεπεις…
Σκεφτομαι ότι ειχε συμβει μεταξυ μας παλια, ποσο ευκολο είναι να σου μιλαω ξεροντας ότι θα με καταλαβεις αλλα και ας μη συμβαινει παντα αυτό. Ξερω ότι θα εισαι εκει και θα με ακουσεις. Κι εγω θελω να σ ακουω. Να μου λες ότι ο νους σου κατεβασει. Να σε ακουω να γελας και να νιωθω τοσο ηρεμη. Αληθεια ηρεμω. Που να σ εβλεπα κιολας δλδ…
Ξερεις περα από τις μερες που διανυω τωρα μου λειπεις πολύ συναισθηματικα. Η αγκαλια σου τι ηρεμια θεε μου…τα ματια σου που με κοιταζουν παντα πονηρα αλλα με τοοοση αγαπη να ξεχειλιζει. Εσυ μου ειπες για την δικη μου καλοσυνη. Εσυ ξεχειλιζεις αγαπη από τα ματια σου. Φαινεται. Τη βλεπω δεν μπορει να κανω τοσο λαθος.
Εξυπνος καλος ευγενικος και ας είσαι κυνικος πολλες φορες. Το θεωρω μεγαλο ταλεντο που με εριξες τοτε. Ενταξει μου αρεσες στην πορεια δε λεω αλλα δε λεει και πολλα αυτό. Δεν ξερω τι σου αρεσει τι αγαπησες τι ειδες μιας και ακομα δεν εχω αυτοπεποιθηση π.χ. θεωρω ότι μπορουσες να μην με κοιταξεις καν. Να εισαι με ανωτερες κοπελες από μενα. Μιλουσαμε πολύ τότε. Που σημαινει ότι κατι σου αρεσε. Ειμαι συντηρητικη στις αποψεις μου. Τουλαχιστον ετσι ημουν τοτε. Μπορει να κουβαλαω του κοσμου τα απωθημενα αλλα αυτό που εγινε μαζι σου δεν εχει γινει και ουτε θα ξαναγινει ποτε. Δεν θελω. Δεν ηθελα. Εισαι η κρυφη μου αμαρτια που θα εχω παντα μεσα μου. Σε ηθελα και σε θελω τρελα.
Ενταξει μου λειπεις! Σε ολες τις εκφανσεις. Μου λειπει η παρουσια σου πολύ όμως. Αυτό με πειραζει πιο πολύ από όλα.
Σ' αγαπω. Με ολο μου το είναι……. Δεν μπορω να σκεφτω ότι θα ειμαστε ξανα όπως πριν λιγο καιρο. 
Μπορει να κουβαλαω απωθημενα γιατι εχω μετανιωσει για πραγματα που εχω κανει  αλλα αυτό δεν αλλαζει οτι ενιωσα για σενα.
Καποτε με ρωτησες πως γινεται και αγαπαω τοσο κοσμο. Πως χωρανε στην καρδια μου? Κατι τετοιο…δεν θυμαμαι τι ακριβως αλλα αυτό ηταν το νοημα… για τον κάθε ανθρωπο που γνωριζουμε τρεφουμε συναισθηματα. Ειτε θετικα ειτε αρνητικα. Το ότι ξερεις τα απωθημενα μου και εισαι ο μονος βασικα, δεν σημαινει ότι δεν σε αγαπαω. Σε θελω ψηλα. Θελω να εισαι ψηλα στην καρδια μου και στο μυαλο μου παντα. Δεν θελω την απομυθοποιηση τη βαρεμαρα ουτε τη συνηθεια. Δεν ηθελα να ζησω σχεση μαζι σου. Δεν ηθελα να με απατας. Θα σε εχανα και το ξερω γιατι με ξερω. Αλλα εν τελει αυτό που μου εμεινε από σενα δεν είναι απωθημενο. Ισως αυτος να είναι και ενας λογος που σ αγαπω τοσο πολύ ακομα. Μαζι σου ζουσα την κάθε στιγμη το κάθε λεπτο το κάθε συναισθημα. Ενιωθα θεα αφημενη να με κανεις ότι θες…
Πραγματικα δεν ξερω  “το σ’αγαπω για να πιστεψεις τι να πω….”


Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Μια υπέροχη εκτέλεση....

Τα έχω ακούσει και τα λέω...
Κάποιοι την έχουν "κατηγορήσει" οτι λέει όλο ξένα και οτι δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο που κάνει συναυλίες στο Ηρώδειο. 
Κάποιοι τον έχουν "κατηγορήσει" ότι είναι too much εναλλακτικός και ότι δεν είχε δουλειά να γράψει μουσική για τον Φιλάργυρο του Μολιέρου που τον έπαιζε φέτος ο Μπέζος στο Εθνικό....
Ακούστε αυτό μήπως σας ανοίξουν τα αυτιά και τα μάτια...Για μένα από τις καλύτερες εκτελέσεις σε αυτό το υπέροχο τραγούδι....Enjoy...



Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Γιατί γράφω...

Επειδή με εξέπληξε η ερώτησή σου (απορώ πως δεν το είχες καταλάβει τόσο καιρό) εξηγώ και πάλι γιατί γράφω εδώ:
νομίζω πως έχω ξαναγράψει ότι δεν με ενδιαφέρει ποιός με διαβάζει και αν αυτά που γράφω τα βρίσκει ενδιαφέροντα ή όχι. Αν διαφωνεί ή συμφωνεί μαζί μου...Εγώ τα γράφω για να βγαίνουν από μέσα μου. Λες αφού κάποιος δεν θα τα δει ποτέ γιατί να τα γράφω.. Μα γι αυτό τα γράφω. Γιατί αν ήξερα οτι κάποιος μπορεί να με διαβάσει θα τα έλεγα επι τόπου. Άμεσα. Με τηλέφωνο με μήνυμα με κάποιο τρόπο πάντως θα έβγαινε από μέσα μου. Τις πιο πολλές φορές δηλαδή φροντίζω να λειτουργώ έτσι. Έχω γράψει και πράγματα που διαβάστηκαν από αποδέκτες ενώ είχα την δυνατότα να τα πω. Τα έγραψα έτσι για διπλό ξέσπασμα! Και θα το ξανακάνω βέβαια...
Απορώ που δεν έχεις καταλάβει ότι εγώ αν έχω κάτι μέσα μου και δεν το βγάλω προς τα έξω σκάω. Έστω και από εδώ λοιπόν είναι μια διέξοδος για μένα. :)

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Τα live της ζωής μου...

Κάτι με έπιασε αυτές τις μέρες και ακούω Iron Maiden ξανά αλλά και όλα τα metal και hard rock που έχω στο αμάξι. Άκουγα το λατρεμένο μου Trooper ένα πρωί και σκεφτόμουν αυτό το απίθανο live τους που είχα  πάει στο Περιστέρι το 1998. Θυμάμαι ακόμα και τι φορούσα! Πέρασα πολύ ωραία. Σαν εμπειρία έφηβης ειδικά ήταν πολύ ξεχωριστή πιστεύω. Θα ευχαριστώ τον αδελφό μου πάντα για κάτι τέτοιες εμπειρίες που μου χάρισε!
Στην πορεία σκεφτόμουν τα διάφορα live που έχω παρακολουθήσει και προσπάθησα να θυμηθώ διάφορες λεπτομέρειες γύρω από αυτά. Κάποια live τα έχω σχεδόν ξεχάσει και κάποια άλλα είναι πολύ έντονα μέσα μου.
Δεν μπορώ μάλλον να ξεχωρίσω το καλύτερο live σαν 1 και μοναδικό. Μπορώ όμως πιστεύω να ξεχωρίσω το καλύτερο ελληνικό και το καλύτερο ξένο που έχω πάει. Μάλλον!
Νούμερο ένα ελληνικό ήταν η τελευταία (νομίζαμε!) συναυλία των Χ.&Π. Κατσιμίχα στο ΟΑΚΑ το 2001. Υπέροχη βραδιά με συναισθήματα  πραγματικής συγκίνησης στον τελευταίο τους χορό.
Νούμερα ένα ξένο live αυτό των Faithless (guest εμφάνιση Dido) το 2004 στο Ρόδον. Στεναχωρήθηκα τόσο που έκλεισε που προσπάθησα να κρατήσω στο μυαλό μου κάθε του γωνίτσα ακόμα και από τα παρασκήνια. Να μην ξεχάσω τίποτα ποτέ. Η ατμόσφαιρα στο Ρόδον είναι μαγική. Σε παρασέρνει να ζήσεις τη συναυλία όσο κανένα άλλο μέρος…
 Σαν ακολουθία στα καλύτερα ελληνικά live εντάσσω τις συναυλίες του Αλκίνοου Ιωαννίδη (2002 και 2010 στο Λυκαβηττό), την τελευταία συναυλία των ΠΥΞ-ΛΑΞ και καλεσμένων τους (Χάρις Αλεξίου, Domenica, Βασίλης Καρράς, κ.ά.) το 2004 (στο Λυκαβηττό), τα 40 χρόνια Βασίλης Παπακωνσταντίνου (στο θέατρο Πέτρας πέρυσι τον Ιούνιο μια συναυλία που άρχισε στις 9 και τελείωσε στις 2 το πρωί!), της Χαρούλας Αλεξίου και της Μάρθας Φριντζήλα το 2010 (στο Λαύριο) και στη συναυλία Σωκράτη Μάλαμα-Αλκίνοου Ιωαννίδη (στο θέατρο Πέτρας). Ωραία είχα περάσει (κατ’ αναλογία με την ηλικία) και σε κάτι εφηβικές και φοιτητικές συναυλίες Νότη Σφακιανάκη, Γιάννη Κότσιρα, Μιχάλη Χατζηγιάννη, Δέσποινα Βανδή, Γιώργου Νταλάρα, Μάριο Φραγκούλη, Σάκη Ρουβά, Στέλιου Ρόκκου, Atria, Mikro κ. ά.
Ακολουθία των Faithless, ξένων καλλιτεχνών, είναι αυτές των Pet Shop Boys (στο εκθεσιακό της Παιανίας) μια καθαρόαιμη συναυλία αφού όλα τους τα τραγούδια είναι “συναυλιακά”, των Hooverphonic (στο Ρόδον), και των Iron Maiden που προανέφερα βέβαια… Μετανιώνω τρελά που έχασα την τελευταία συναυλία του Phil Collins (το έμαθα αργά δυστυχώς) και των Scorpions που παρ’ ότι είχα τόσες ευκαιρίες να πάω δεν είχα παρέα και πρόσφατα έμαθα ότι διαλύονται… Κανόνισε φίλη μου, μου έχεις τάξει Pink Martini τουλάχιστον την άλλη φορά που θα έρθουν….
Ελπίζω αυτή τη στιγμή να μην έχω μπλοκάρει και να μην ξεχνάω κάποια πολύ σημαντική στιγμή από καμία κατηγορία συναυλιών… Από κάτω τα αγαπημένα μου “συναυλιακά” και μη τραγούδια κάποιων από τους παραπάνω…