Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Ουπς....

Μια φίλη μου μιλούσε με μια "περιπετειούλα" της μετά από χρόνια. Άσε ρε μου λεει, μου έλεγε αυτός θυμάμαι το ένα θυμάμαι το άλλο....Κ εγώ δεν θυμόμουν τίποτα....!!! Ντράπηκε λέει...
Ναι την καταλαβαίνω μπορώ να πω...Είναι πολυ άσχημο να σου λέει ο άλλος πόσο τον έχεις στιγματίσει κι εσύ απλά να πέρασες όμορφα κάποιες βραδιές τις οποίες δεν θυμάσαι και ιδιαίτερα...
Μετά που το σκεφτόμουν μόνη, φανταζόμουν να μιλάμε επιτέλους μετά από τόσο καιρό και να σου λέω στην πορεία όλα αυτά που θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια και να μου λες... "ναι ε?" αντί να συμπληρώνεις τις προτάσεις μου...Τρόμαξα..Και ξέρεις γιατί? Γιατί κατά πάσα πιθανότητα έτσι θα ήταν...δεν θα θυμάσαι τίποτα μάλλον...Ίσως και για καλό σου...
Βέβαια άλλο μια περιπετειούλα και άλλο μια σχέση διάρκειας αλλά όπως και να έχει η μνήμη παίζει τρομερά παιχνίδια....Ειδικά σε βάθος χρόνου....Άσε καλύτερα που δεν μιλάμε μάλλον...Θα το έχω στο μυαλό μου ιδανικά και ας μην υπάρχει αυτό το σενάριο....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου