Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Άκου να δεις...

Σαν άνθρωπος και μετά από μια προσπάθεια αυτογνωσίας, εδώ και καιρό έχω καταλήξει...
Είμαι καλή, καταδεχτική, συμπονετική, αγαπάω με όλο μου το είναι, δίνω πάρα πολλά και συγχωρώ πάντα.
Και τώρα σε έχω συγχωρέσει. Αλλά όταν με ειρωνεύονται όχι μια αλλά πολλάκις χωρίς να έχω κάνει τίποτα επί της ουσίας, και βλέπω έναν άλλο ξένο άνθρωπο για μενα έχει ακουστεί ένα "κρακ"...
Δεν ξεχνάω τα όμορφα και τα υπέροχα (γι αυτό και συγχωρώ), αλλά δεν ξεχνάω και τα ασχήμα και ας είναι λιγότερα. Αν δεν με αναγνωρίζεις, δε φταίω. Ούτε κ εγω σε αναγνώρισα πριν μερικούς μήνες..
Καλή ζωή εύχομαι...Με την ίδια αγάπη που σου είχα. Δεν αλλάζουν με ένα κλικ αυτά.

3 σχόλια:

  1. Ψυχαρα είσαι καμάρι μου. Κι αν δεν το εκτιμούν μερικοί μερικοί.... Απο δω παν κι άλλοι και τα λέγαμε!!

    Ελπίζω να ναι όλα καλά κατα τ αλλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε αυτο το δυσκολο περιβαλλον, με την αβεβαιοτητα σε ολα τα επιπεδα να μας περικυκλωνει, το μονο σταθερο σημειο μας ειναι οι ανθρωπινες διαπροσωπικες σχεσεις. Αυτες μας εχουν κρατησει ζωντανους, με αυτες πορευομαστε μπροστα. Παιρνεις μαζι, αλλα κ αφηνεις πισω, οσα επιλεγεις. Ειναι ατομικη ευθυνη του καθενος να επιλεξει σωστα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ mirkos Καλέ μου εσύ με ξέρεις και ας χαθήκαμε...Ψυχάρα είσαι κι εσύ ;) Καλα κατα τ' αλλα παροτι εχω περασει καλυτερες μερες στο παρελθόν...
    Πολλά πολλά φιλιά!!!!!
    P.S. Στείλε μου κανα mail στο gmail να μου πεις κανα νεο..!!!

    @ Ανώνυμος Χμ...Με κολάζεις... Όταν έχεις δώσει πολλά σε μια σχέση που λέει πως σε καταλαβαίνει όσο κανείς άλλος και ξαφνικά και χωρίς λόγο εισπράττεις ειρωνία και απόρριψη, δεν θα παρακαλέσεις κιόλας. Πάνε αυτά που έκανα παλιά. Τώρα θέλεις? Αν ναι καλώς αν όχι ειλικρινά δεν εχω ούτε διαθεση ούτε χρονο να αναλώνομαι σε τετοια...Δεν είμαι και 20 πια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή