Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Άκου να δεις...

Σαν άνθρωπος και μετά από μια προσπάθεια αυτογνωσίας, εδώ και καιρό έχω καταλήξει...
Είμαι καλή, καταδεχτική, συμπονετική, αγαπάω με όλο μου το είναι, δίνω πάρα πολλά και συγχωρώ πάντα.
Και τώρα σε έχω συγχωρέσει. Αλλά όταν με ειρωνεύονται όχι μια αλλά πολλάκις χωρίς να έχω κάνει τίποτα επί της ουσίας, και βλέπω έναν άλλο ξένο άνθρωπο για μενα έχει ακουστεί ένα "κρακ"...
Δεν ξεχνάω τα όμορφα και τα υπέροχα (γι αυτό και συγχωρώ), αλλά δεν ξεχνάω και τα ασχήμα και ας είναι λιγότερα. Αν δεν με αναγνωρίζεις, δε φταίω. Ούτε κ εγω σε αναγνώρισα πριν μερικούς μήνες..
Καλή ζωή εύχομαι...Με την ίδια αγάπη που σου είχα. Δεν αλλάζουν με ένα κλικ αυτά.