Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Βόλτα στο κέντρο....

Θυμάμαι κάποια στιγμή με είχες ρωτήσει (ξέρεις εσύ) ποιές στιγμές στη ζωή μου νιώθω ελεύθερη. Δεν θυμάμαι τι σου είχα πει...Όμως σήμερα ένιωσα ελεύθερη για λιγάκι...Ήταν η στιγμή που άκουγα με ακουστικά ένα υπέροχο τραγούδι που με ταξιδεύει και περνούσα απέναντι την άδεια Ακαδημίας χαζεύοντας τον συννεφιασμένο ουρανό....Τόσο ευτυχισμένη...Τόσο ήρεμη...Τόσο ελεύθερη....

                                                                 *-*-*

Περπατώντας στην Αιόλου και λιγο πριν βγω για Ομόνοια είδα έναν πλανόδιο που πουλούσε περιοδικά και με την άκρη του ματιού μου είδα ότι είχε και καζαμίες για το 2014. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι είναι πολύ νωρίς. Καπάκι σε σκέφτηκα που σου αγόραζα κάθε χρόνο...Μου έλλειψες πολυ...Με έπιασαν τα κλάματα καταμεσής του δρόμου...Πέρασαν τρία χρόνια που έφυγες από κοντά μας...Κι εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι αν ήσουν κοντά μας θα ήταν αλλιώς τα πράγματα...Πολύ αλλιώς όμως...(Για τη γιαγιά μου...)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου