Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Αν...


Πολλές φορές έχω σκεφτεί να γράψω ένα ποστ τι θα γινόταν αν…το καλοκαίρι του 2004 ήταν διαφορετικό. Πως θα ήμουν εγώ, τι θα είχα κάνει στη ζωή μου και πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα σήμερα για μένα. Φυσικά και δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα, όμως κάπως τα έχω στο μυαλό μου ότι έτσι θα ήταν…

Αύγουστος 2004. Έχω πάει διακοπές, ακόμα ένα καλοκαίρι, στην Κρήτη. Περνάω ακόμα ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι αν και το καμπανάκι στο πρόβλημα της σχέσης μου είχε χτυπήσει από εκείνο το ζεστό καλοκαιρινό πάρτι του Ιουλίου. Επιστρέφοντας στην Αθήνα και μπαίνοντας τους κανονικούς μου ρυθμούς όλα κυλούν όπως πριν ήσυχα και ξέγνοιαστα μέχρι που στην πρώτη βλακεία του (πράγμα σύνηθες) τσαντίζομαι τόσο που τα βγάζω όλα από μέσα μου και τσακωνόμαστε άσχημα. Όταν τα ξαναβρίσκουμε, όλα δείχνουν να βελτιώνονται και η σχέση, δοκιμασμένη πια, είναι στα καλύτερά της…Οπότε ότι είχαμε σχεδιάσει γίνεται πραγματικότητα. Φεύγουμε μαζί για Erasmus στη Μαδρίτη και όταν παίρνουμε πτυχίο ψαχνόμαστε και τελικά τα καταφέρνουμε και βρίσκουμε μεταπτυχιακό και έπειτα δουλειά στο Παρίσι. Ζούμε εκεί την υπόλοιπη ζωή μας μαζί.

Αύγουστος 2004. Ακυρώθηκαν οι διακοπές στην Κρήτη οπότε έχω πάει διακοπές στο εξοχικό μου. Ακόμα ένα καλοκαίρι που με έχει γραμμένη γιατί είναι σπίτι του στην Κρήτη δηλαδή μακριά μου. Ένα καλοκαίρι που γνωρίζω ένα γοητευτικό αγόρι. Ξενερωμένη από εκείνο το ζεστό καλοκαιρινό πάρτι του Ιουλίου και όχι μόνο, αφήνομαι σε μια νέα περιπέτεια με εκείνο το γοητευτικό αγόρι χωρίζοντας από την υπάρχουσα σχέση. Με τον καιρό βλέπω ότι το γοητευτικό αυτό αγόρι γίνεται άντρας και μάλιστα ο άντρας που θέλω να κάνω παιδιά μαζί του. Οπότε παντρεύομαι και κάνω μια υπέροχη κόρη. Εκείνος κάνει ακριβώς τη ζωή που είχαμε ονειρευτεί χωρίς εμένα…Και εγώ καθηλωμένη σε αυτή τη χώρα που καταρρέει προσπαθώ να παρέχω στην κόρη μου μια όσο το δυνατόν καλύτερη ποιότητα ζωής…



Υ.Γ. Ναι επιτέλους είδα την ταινία Αν… του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και είμαι άμεσα επηρεασμένη τις τελευταίες…Και όποιοι του αντιθέτου φύλου με κορόιδεψαν που την είδα και μου άρεσε καλά θα κάνουν να τη δουν να παίρνουν μαθήματα συμπεριφοράς…Πιστεύω πως θα γίνουν καλύτεροι και όχι γκέι όπως μου είπαν.


6 σχόλια:

  1. Θα σημειωσω οτι την ειδα στα Village, παρεα με τν κολλητο μου. Δεν θυμαμαι αν στο εχω πει. Κ ενω περιμενα οτι θα γινεται κοριτσοθυελλα, ηταν το πολυ 50-50 τα 2 φυλα. Η ταινια αριστουργηματικη. Ο Χριστοφορος που ολοι αγαπαμε!! Αν κ ως θαυμαστης του Παπακαλιατη, δεν ειμαι ιδιαιτέρως αντικειμενικος!!
    Σε οτι αφορα το ποστ, να σ αλλαξω λιγο σεναριο? Στη Μαδριτη σε περναει ο Χαραλαμποπουλος με το φορτηγο απο πανω. Κ γινεσαι μακαρίτισσα... Μηπως να το ξανασκεφτεις για αυτη τη χωρα που καταρεει??
    Φιλια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ειχες αναφερει την παρεα.Εγω παλι πηγα με μια φιλη μου.Κι εγω περιμενα κοριτσοθυελλα αλλα ειδα αρκετους αντρες...Ο Χριστοφορος εχω να σημειωσω οτι ηταν αρκετα βελτιωμενος οσον αφορα το υποκριτικο κομματι για το οποιο ειχα ενστασεις και στο ειχα πει...
    Σε οτι αφορα το ποστ τωρα...Γιατι βρε γρουσουζη με παταει ο Χαραλαμποπουλος στη Μαδριτη???!!! Εκει ξερουν να οδηγουν και κυριως εγω ξερω να κοιταω πριν περασω το δρομο :) Οποτε ολα θα ηταν οπως τα εχω στο μυαλο μου!!!Ομορφα και ησυχα :) Θελω δεν θελω σε αυτη τη χωρα που καταρρεει ειμαι και θα ειμαι καθως φαινεται....Οποτε δεν εχω πλεον περιθωρια αλλαγης....
    Φιλια και απο μενα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ τι θα σε κανω, μου λες? Που καθεσαι και τα σκεφτεσαι αυτα? Τι να λεει και το Παρισι, και η Γαλλια και το ενα και το αλλο? Ενταξει ο αλλος ας κανει την ζωη που φανταστηκες χωρις εσενα. Pas mal, pas mal που λενε και εδω. Αλλα εδω θα συμφωνη με την μετριοπαθεια του pas mal των γαλλων και δεν θα πω ουαου για την ζωη του. Σιγα, σκοπος δεν ειναι που βρισκεσαι αλλα τι σε γεμιζει. Και εχεις τον αντρα σου την κορη σου, και ενταξει εισαι σε μια χωρα που παει κατα διαολου αλλα α) αφενος και αλλου τα ιδια ειναι και β) αγαπαμε πραγματικα τον τοπου που εχουμε αφησει την καρδια μας. Και αυτο δεν συμπιπτει παντα με τον τοπο που θα θελαμε να βρισκομαστε. Μην μου στεναχωριεσαι, ολα καλα θα πανε με προσπαθεια και καλη διαθεση.


    Τα φιλια μου και μου ελειψες! Να γραφεις και μην τα παρατας! Bisous!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ε καλα δεν τα σκεφτομαι και καθε μερα...Λιγες μερες το μηνα!!!! :P Δεν ειναι το ουαου της ζωης που κανει. Ειναι το ουαου της ζωης που θα εκανα εγω μαζι του, η οποια ειναι εντελως διαφορετικη απο αυτη τη ζωη που κανω! Δε μετανιωνω που εκανα οτι εκανα,τοτε ετσι εκρινα ετσι εκανα.Απλα ημουν 20. Και σκεφτομουν αλλιως.Τωρα θα επραττα διαφορετικα και θα συγχωρουσα πιο πολλα.Οπως και κανω :)
    Ολα καλα πιστευω θα πανε μονο να μη μεινουμε μονο με τη ελπιδα...!

    Bisous και απο μενα καλε μου!Γραφω δεν τα παραταω! Οσο μπορω βεβαια...Κι εσυ μας ελειψες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αύγουστο του 2004 άλλαξαν πολλά στην ζωή μου...γιατί;;; Γιατί κανείς μας δεν τόλμησε να πει...σε θέλω......Αν γινόταν και στην δικιά μου περίπτωση;;;...Αν.....;

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ειδες τι σου ειναι αυτα τα Αν....? Χειροτερα απο το "ποτε" και το "παντα"!!
    Φιλια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή