Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Μετακόμιση!!

Κάθε μέρα σχεδόν κάτι θα γίνει και θα θυμηθώ τα αγαπημένα μου “φιλαράκια” και ή θα γελάσω μόνη μου ή θα ψάχνω εκείνη τη στιγμή τον πιο κοντινό άνθρωπο που ξέρω ότι τα ξέρει απ’ έξω να του το πω να γελάσουμε μαζί…

Χθες το αφεντικό μου ήθελε να κάνει μια μίνι αλλαγή στο γραφείο του και έπρεπε να μετακομίσουμε ένα έπιπλο γραφείου. Στον ίδιο χώρο μεν αλλά επειδή είναι κάπως στριμωγμένα όλα δεν γινόταν να γίνει η δουλειά με τρία άτομα. Δυο ήταν υπέρ-αρκετά. Κάποια στιγμή ενώ μάζευα κάτι κούτες ακούω ένα ουρλιαχτό από τη συνάδελφο ότι δεν χωράει άλλο και τη βλέπω στριμωγμένη ανάμεσα στο έπιπλο, τον τοίχο και σε ένα άλλο ξύλινο επιπλάκι!!! Εντάξει!!! Βγήκα έξω γελώντας!! Το έλεγα στο συνάδελφο μετά που κι εκείνος έχει δει ένα εκατομμύριο φορές τα φιλαράκια! Η σκηνή ήταν πολύ πολύ ίδια αλήθεια :


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου