Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Webinar


Χθες παρακολούθησα ένα webinar (σεμινάριο μέσω internet) της sony και ο ένας από τους δυο που παρουσίαζαν ήταν τρομερά βαρετός. Μάλλον ήταν η φωνή του. Ποιος ξέρει απ’ έξω τα Φιλαράκια?  Όταν διάβαζε ο Ρος για πρόβα για μια διάλεξη και όλοι έπεφταν ξεροί σαν πεθαμένοι θυμάσαι? Αυτό ακριβώς με αυτή τη βαρετή φωνή. Λυπάμαι που δεν μπορώ με τίποτα να βρω αυτό το απόσπασμα στο youtube!! Όποιος ξέρει έχει ένα χαμόγελο σίγουρα… :) 

Midnight in Paris


Την είδα επιτέλους τη Δευτέρα! Το ξέρω είμαι απαράδεκτη για τα δεδομένα μου έπρεπε να είχα πάει στο σινεμά ή με το που βγήκε σε dvd να τη δω, αλλά ας όψεται η κατάσταση… Νταξ… Τι να λέω πάλι… Ήταν σα να ήμουν εκεί… Σα να μην πέρασε μια μέρα. Ευτυχώς την είδα μόνη και μπορούσα να σκεφτώ ό,τι ήθελα χωρίς καμιά τύψη. Μετά όλη την εβδομάδα “αυτομαστιγωνόμουν” με τη θύμησή σου βάζοντας ότι τραγούδι σε θυμίζει. Σήμερα τελειώνει αυτό εδώ. Αρκετά. Πίσω στην πραγματικότητα.

Η ταινία ήταν πολύ καλή θα έλεγα και σου πετάει ευθέως ότι αυτή η ζωή  που ονειρεύεσαι να έχεις και δεν έχεις, αν την είχες δεν θα ήταν όπως ακριβώς το φαντάζεσαι. Λες και με ήξερε ο Woody Allen… Τουλάχιστον ο πρωταγωνιστής κατάφερε να μείνει εκεί, ενώ εγώ είμαι ακόμα εδώ.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Τι?


Προσοχή : Το κείμενο που ακολουθεί περιέχει τοποθέτηση και αρνητική τοποθέτηση προϊόντων.

Επειδή είχα μια συζήτηση με μια φίλη χθες, και επειδή πολύ το κουβεντιάζουμε τελευταία κάτι που πολύ με εκνευρίζει, είπα να ασχοληθώ με το θέμα ελληνικά προϊόντα.
Ε όχι ρε παιδιά δεν αγοράζω μόνο και αποκλειστικά ελληνικά πράγματα και ούτε απαραίτητα από ελληνικό super market. Αν είναι ένα προϊόν που το χρησιμοποιώ 15 χρόνια, θα το αλλάξω τώρα γιατί τώρα ξυπνήσαμε να μποϊκοτάρουμε τα ξένα? Αν ένα super market είναι δίπλα σου ή κάνει προσφορές θα κάψεις βενζίνη να πας στο ελληνικό? Όχι ρε παιδί μου. Θα πάω στο Lidl που έχει ρούμι με 10 ευρω (ενώ το Bacardi κάνει 17) και θα πάω και στο Carrefour που έχει ένα απορρυπαντικό για το μωρό μου που δεν το βρίσκω αλλού. Θα πάω και στη λαϊκή να πάρω χαρτί υγείας αλλά θα πάω και στο Βασιλόπουλο που είναι δίπλα στο σπίτι μου και ας έχει πουληθεί σε ξένο επιχειρηματία. Ας ήταν μάγκας ο Έλληνας να τον κράταγε. Τι να κάνω εγώ δλδ που και δίπλα μου είναι και έχει σχεδόν όλα όσα θέλω? Πρέπει να τρέχω στο Σκλαβενίτη που είναι στο Θεό ή στο Βερόπουλο που δεν έχει ότι θέλω?

Προϊόντα τώρα. Γιατί να χρησιμοποιήσω πάνες Babylino εφ’ όσον χρησιμοποιώ τις Pampers και ας είναι πιο ακριβές. Αφού αυτό με βολεύει τι να κάνω? Και στην τελική και στην P&G της Ελλάδας δουλεύει τόσος κόσμος στις αποθήκες, στα λογιστήρια, στις παραγγελίες κτλ. Γιατί να απολυθούν όλοι αυτοί? Ναι θα φάω τη σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου που είναι και η αγαπημένη μου ever αλλά θα φάω και την υγείας του Παυλίδη (με το μπλε χαρτάκι ξέρεις) που είναι πάλι από τις καλύτερές μου. Τι να κάνω που ο Παυλίδης την πούλησε στην Craft δλδ και η ΙΟΝ δεν? Θα πάρω ότι μου αρέσει χρόνια τώρα.

Ρούχα - φρούτα. Θα πάρω και από τη λαϊκή το κινέζικο μπλουζάκι θα πάρω και το ελληνικό στην προσφορά. Γιατί μην ξεχνάτε το ελληνικό ρούχο είναι αρκετά ακριβό. Εξαρτάται και η περίσταση για την οποία θα το αγοράσω. Για κάτι καλό θα πάω σε ελληνικό προϊόν, για μέσα στο σπίτι ή τον ύπνο το πιθανότερο να με δεις με κινέζικο. Στη λαϊκή φυσικά θα πάω. Αν δεν μπορώ όμως να πάω ή είναι απόγευμα και το ξέχασα να το πάρω το πρωί, θα πάω στο super market και θα πάρω και το φρούτο το ξένο. Τι να κάνω? Τις προάλλες πήγα στο super market γιατί είχαμε ξεμείνει από λεμόνια και τα ήθελα. Ε πήρα ιταλικά. Έχουν και αυτοί οικονομική κρίση και εγώ ξέχασα να πάρω από τη λαϊκή. Και τι πείραξε?

Νομίζω πως όλοι εκείνοι που έχουν στην κυριολεξία λυσσάξει με τα ελληνικά καλά θα κάνουν να κρατήσουν λίγο τις ισορροπίες και να ζυγίσουν κάπως τα πράγματα. Θεωρώ ότι είναι κάπως υπερβολικοί.