Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Αριστερό ή δεξί?


Τον τελευταίο μήνα νοικιάζουμε μια μικρή γκαρσονιέρα σε ένα ζευγάρι που ο άντρας είναι 45 χρονών και η κοπέλα 35. Νέα παιδιά δηλαδή…Ο άντρας δεν έχει χέρι από το 1993 (κουίζ βρείτε την ηλικία του). Σε ένα εργατικό ατύχημα το έχασε. Δεν έχει αριστερό χέρι. Το τονίζω. ΑΡΙΣΤΕΡΟ. Τι θα ένιωθε άραγε κάποιος που δεν έχει αριστερό χέρι? Μια αναπηρία. Κάποιος που είναι αριστερόχειρας και δεν έχει αριστερό χέρι? Ολική 100% αναπηρία. Ναι ο άντρας αυτός είναι – ήταν αριστερόχειρας. Μπορεί κανείς να μπει στη θέση του? Εγώ σαν 100% αριστερόχειρας και με δεδομένο ότι αυτά που κάνω με το δεξί χέρι μετριούνται στο δάχτυλο του ενός χεριού νομίζω πως θα είχα πέσει σε κατάθλιψη στην καλύτερη. Είναι απίστευτο όχι το πόσο τον καταλαβαίνω, γιατί πώς να το καταλάβεις αν δεν σου έχει τύχει (χτύπα ξύλο μακριά από ‘μας) αλλά πόσο τον συμμερίζομαι…
Το θέμα μου είναι άλλο…έλεγε η γυναίκα του στη μητέρα μου τις προάλλες ότι θέλει να βγάλει πρόωρη αναπηρική σύνταξη όπως κάνουν όσοι έχουν χάσει το ΔΕΞΙ τους χέρι και δεν του τη δίνουν. Επειδή είναι το αριστερό…Είναι τρελοί έτσι? Τον ρώτησαν τον άνθρωπο πως ζει? Δεν το πιστεύω πόσο μίζεροι είναι ακόμα αυτοί οι νόμοι μας…Μήπως πρέπει στην ταυτότητά μας να γράφει και τι χέρι ή πόδι χρησιμοποιούμε? Τι να πω…

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Νεύρα


Στο περισσότερο μέρος της ζωής μου ήμουν comme il faut. Επειδή όμως η άλλη μου πλευρά είναι το ακριβώς αντίθετο κοίτα μην τα βροντήξω όλα και με ψάχνουν όλοι.
Αυτό για κάποιον που δεν με διαβάζει και ούτε πρόκειται να με διαβάσει ποτέ. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Hey you


Ο καιρός? Η διάθεση? Pink Floyd και πάλι...



...together we stand, devided we fall...

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Άσχετα


Είχε γράψει ένας φίλος στο f/b τις προάλλες ότι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή στις εκλογές, αλλά και όσοι δεν τους ψήφισαν, καλά θα κάνουν να προσέξουν να μη μαυρίσουν και πολύ φέτος το καλοκαίρι!!!!
Μια χιουμοριστική πλευρά της πραγματικότητας….

*****

Μα σήμερα βρήκε?! Σήμερα είναι η ημέρα ευαισθητοποίησης για τη δυσκοιλιότητα!!!! Τουλάχιστον τα δικά μου γενέθλια είναι την ημέρα της γυναίκας…Much better I guess...!

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Διαφωνίες-Συμφωνίες


Την έχω κάνει καιρό τώρα και πολλές φορές αυτήν την κουβέντα. Πριν την οικονομική κρίση. Η τελευταία φορά ήταν αρχές του 2011 νομίζω. Ο μεγάλος αδελφός μου (10 χρόνια πιο μεγάλος από ‘μένα) είναι στην πολεμική αεροπορία από ΣΤΥΑ από το 1992 και ο μικρότερος αδελφός μου (8 χρόνια πιο μεγάλος από ‘μένα) είναι διορισμένος μέσω ΑΣΕΠ καθηγητής σε ΕΠΑΛ από το 2004. Ο μικρότερος αδελφός μου έχει δουλέψει από το 1999 σε ιδιωτικές εταιρείες νυχθημερόν και σαββατοκύριακα μέχρι να διοριστεί. Συνεπώς γνωρίζει τι σημαίνει να δουλεύεις στον ιδιωτικό τομέα.
Όταν σε μια οικογενειακή συζήτηση ήμασταν ο μεγάλος μου αδελφός, ο πατέρας μου, εγώ, ο άντρας μου και η μητέρα μου, οι δυο πρώτοι έπεσαν να με φάνε. Γιατί τόλμησα να ξεστομίσω ότι “ας ήμουν κι εγώ στην αεροπορία με βάρδιες, ας έχανα και καμία Πρωτοχρονιά ή Πάσχα, και ας έπαιρνα και 700 ευρω!” . Καταλαβαίνετε! Έγινε ο μαύρος χαμός! Ο αδελφός μου υποστηρίζει ότι μια τέτοια δουλειά με βάρδιες και να χάνεις κάποιες οικογενειακές στιγμές, δεν αξίζει 1100 ευρω που έπαιρνε (τώρα παίρνει 900!). Δεν κατάλαβε όμως το νόημα της δικής μου δήλωσης. Εγώ εννοούσα τη μονιμότητα της κατάστασης. Ότι βρέξει χιονίσει τα 900? 800? 700? Θα τα πάρει. Εγώ και ο κάθε άλλος, δεν ξέρει αν αύριο θα έχει δουλειά, όχι αν θα πάρει τα λεφτά του. Μόνο ο αδελφός μου ο άλλος που έχει δουλέψει και λίγο εκτός δημοσίου ξέρει τι θα πει να έχεις εργοδότη που πρέπει να “σκύβεις το κεφάλι” και να λες και ευχαριστώ που έχεις δουλειά. Ειδικά τώρα πια έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα. Αλλά δεν ήταν εκεί να με υποστηρίξει την τελευταία φορά!! Ο πατέρας μου συνταξιούχος πια, χρόνια καθηγητής και λυκειάρχης σε τεχνικά λύκεια που να το καταλάβει κι αυτός.
Τώρα, ένα χρόνο μετά, ΟΛΟΙ με κατάλαβαν. Κατάλαβαν τι εννοούσα και φώναζα τόσα χρόνια. Καιρός δεν ήταν?

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

Λόγια ξεκλείδωτα!


Ο χθεσινός γάμος - βάφτιση ήταν όλο εκπλήξεις. Ο γαμπρός ήταν από το νησί σου και ακούγαμε τέτοια μουσική για λίγο και έκανες ένα πέρασμα από το μυαλό μου σχετικά έντονο μπορώ να πω…Τα τραγούδια σας είναι τόσο ρομαντικά και ερωτικά, ακόμα και τα παραδοσιακά, όσο ήσουν κι εσύ και θυμήθηκα πολλά…
Γενικά το πρόγραμμα είχε καλή μουσική πράγμα έκπληξη για τέτοια μαγαζιά με ζωντανή μουσική. Θυμήθηκα διάφορα με τα τραγούδια που έπαιζαν. Είναι απίστευτο πόσα μπορώ να θυμηθώ με ένα και μόνο τραγούδι…Όταν έπαιξε αυτό




χάρηκα απίστευτα γιατί θυμήθηκα ένα πολύ καλό φίλο που έχω χάσει κάπως τελευταία (όλους τους έχω χάσει δηλαδή τελευταία…) καθώς και ένα από τα γλυκά μεθύσια του. Έχουμε ζήσει αρκετά και έχουμε πει πολλά. Θα σε ξαναβρώ καλέ μου φίλε…Μου λείπεις να ξέρεις.