Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Δείτε και αυτό....

Δείτε το όλο αν μπορείτε...


Λείπει η σοβαρότητα, περισσεύει ο λαϊκισμός

Λείπει η σοβαρότητα, περισσεύει ο λαϊκισμός


Ας μην ξεχνούν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι ο ελληνικός λαός γνωρίζει πια πως όσα βιώνει είναι αποτέλεσμα ανεύθυνων συμπεριφορών και πρακτικών

Ένα από τα στοιχεία που χαρακτήριζαν διαχρονικά την παραδοσιακή Αριστερά και τους ανθρώπους της ήταν η σοβαρότητα. Και κάποιους τους χαρακτηρίζει και σήμερα. Μπορείς να διαφωνήσεις με το ΚΚΕ ή τη ΔΗΜΑΡ, αλλά δεν έχεις την αίσθηση ότι υποτιμούν τη νοημοσύνη σου. Για παράδειγμα, ούτε η Παπαρήγα ούτε ο Κουβέλης θα διανοούνταν ποτέ να υποσχεθούν ότι είναι σε θέση να μας επαναφέρουν με μια υπογραφή στην οικονομική πραγματικότητα του 2009. Τέτοια «θαύματα» είναι αποκλειστικότητα του Τσίπρα.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε να αποκαταστήσει τους μισθούς και τις συντάξεις στα προ μνημονίου επίπεδά τους. Την έχει ξαναδιαπράξει την αστειότητα. Που είναι ασύγκριτα μεγαλύτερων διαστάσεων απ’ όσο εκ πρώτης όψεως δείχνει. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο που θα βρει τα χρήματα ο Τσίπρας για να τηρήσει την υπόσχεσή του. Είναι πολύ ευρύτερο.
Για παράδειγμα, με τον ιδιωτικό τομέα τι θα γίνει? Υποθέτω ότι οι υποσχέσεις του αφορούν και τους εργαζόμενους σε αυτόν. Θα υποχρεώσει και τους επιχειρηματίες ν’ ακυρώσουν τις μισθολογικές περικοπές που έχουν κάνει από το 2010 και μετά? Και με τις επιχειρήσεις που έκλεισαν και τις στρατιές των ανέργων που δημιουργήθηκαν, τι θα κάνει? Θα υποχρεωθούν δια νόμου να…ξανανοίξουν και να εφαρμόσουν τα μισθολόγια που ίσχυαν τότε?
Δυστυχώς, εκείνο που ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται είναι ότι το ανώτατο στάδιο του λαϊκισμού είναι η γελοιότητα. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν κινήθηκε στα όριά της αλλά εισέβαλε ασυγκράτητος στα χωράφια της. Ενσυνείδητα προφανώς και αναπαράγοντας έτσι κάποιες από τις θλιβερότερες πολιτικάντικες πρακτικές που υποτίθεται ότι καταδικάζει και καταγγέλλει.
Εντέλει, εκείνο που ο Τσίπρας και όσοι τον περιβάλλουν κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν είναι ότι οι εποχές που ζούμε δεν αντέχουν τέτοιες αμετροέπειες. Τα εισοδήματα δεν αποκαθίστανται με νόμους, η ανεργία δεν περιορίζεται με προεδρικά διατάγματα και η ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται με επιθέσεις και απειλές εναντίον υποψήφιων επενδυτών. Και ας μην ξεχνάνε στην Κουμουνδούρου ότι ο ελληνικός λαός γνωρίζει πια πως τα όσα βιώνει είναι αποτέλεσμα ανεύθυνων συμπεριφορών και πρακτικών.

Δημοσίευση στο Έθνος της Κυριακής 18/11/2012 από τον κύριο Ερρίκο Μπαρτζινόπουλο

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Άσχετα Vol.4


Επειδή το φανατικό αναγνωστικό κοινό μου θα με λιντσάρει στο τέλος που δεν γράφω συχνά κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου (πρέπει να το δεχτείς αυτό κάποια στιγμή)  είπα να γράψω κανα δυο παραγράφους τώρα που μπορώ…
****
Καταπολεμώντας  τους ψυχαναγκασμούς μου, αγόρασα ένα καινούριο πορτοφόλι (με 2 ευρώ μη φανταστείς) που έχει μόνο ΜΙΑ θήκη για τα ψιλά…Αυτό όσοι με γνωρίζουν είναι μια καλή αρχή! Επίσης δεν έχω και λεφτά τώρα τελευταία οπότε δεν έχω μεγάλο θέμα με το μπλέξιμο των ψιλών…!
****
Από την περασμένη εβδομάδα είμαι με αναγκαστική άδεια αγνώστου διάρκειας από τη δουλειά μου, ευτυχώς με αποδοχές…Πολύ καλά πάει το πράγμα όπως κατάλαβες…Λίγο που το Carrefour έκανε απογραφή λίγο που αυτός είναι στα α@@##ια του και δεν ασχολείται με τη δουλειά, ή θα με απολύσει με τη νέα χρονιά ή θα κλείσουμε σαν εταιρεία εντελώς...
****
Είναι ένα διαμέρισμα σε μια πολυκατοικία απέναντι από τη δουλειά μου που έχει ένα καναρίνι φωνής. Το πουλί αυτό κελαηδάει τόσο δυνατά και τόσο πολύ που πραγματικά με κάνει τρομερά αισιόδοξη. Όσα άσχημα και να ακούω δεν ξέρω γιατί αλλά αυτό το “τραγούδι” μου φτιάχνει το κέφι…Εκτός φυσικά αν ακούσω νέα απόλυσης οπότε ούτε ο καλύτερος κωμικός δε θα μου φτιάξει τη μέρα…! 


 Σ.σ. Λες να το κάνω ετικέτα το "Άσχετα"?Γιατί πολλά μαζεύτηκαν...

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Μεσάνυχτα 1ης προς 2ας Νοεμβρίου

Μπορεί να μην είναι ακόμα μεσάνυχτα αλλά έχει συννεφιά και σήμερα όπως τότε. Θυμάσαι ακόμα άραγε? Εγώ τα πάντα…Και για πάντα…





Καλό μήνα…

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Ανατιμήσεις

Άκουσα, λέει, ότι ακριβαίνουν το πετρέλαιο για να στραφεί ο κόσμος σε οικολογικές πηγές θέρμανσης… Βρες και εφάρμοσέ τες πρώτα σε αυτή τη χώρα και μετά ακριβαίνεις το πετρέλαιο. Γιατί πέρυσι που οι γονείς μου έβαλαν φυσικό αέριο πλήρωσαν τα μαλλιά της κεφαλής τους. Έχει λεφτά τώρα ο κόσμος για τέτοια? Και επειδή φέτος θα βάλουν 10 άτομα σε όλη την Ελλάδα πετρέλαιο (οι πιο πολλοί θα αγοράσουν/χρησιμοποιήσουν air condition ή σόμπα) είπε από Γενάρη να αυξήσει και η ΔΕΗ τα τιμολόγιά της πάλι!! Έτσι για να γουστάρουμε! Άντε καλό χειμώνα να έχουμε…!

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Έλεος πια....

Μόλις προχθές έμαθα το παρακάτω περιστατικό :


Εν συντομία αναφέρω ότι το εν λόγω άρθρο λέει οτι το ΙΕΚ Ξυνή θα πληρώσει τα χρέη του σε 400 παρά κάτι χρόνια. Να αναφέρω ότι αν χρωστάς 100 ευρώ στην εφορία σε πάνε μέσα ή ότι σου κόβουν το ρεύμα αν δεν έχεις να πληρώσεις τα χαράτσια και τα σχετικά? Όσοι δουλεύουν, δουλεύουν πια να πληρώνουν εφορίες και χαράτσια. Σε τι κράτος ζούμε ήθελα να ‘ξερα και που θα φτάσει αυτό. Τη γλιτώνουν όλοι οι αλήτες τα λαμόγια και την πληρώνει ο απλός κοσμάκης. Το άρθρο λέει ότι από πολιτική κάλυψη τη γλίτωσε.
Και μετά μου λένε ότι θα αλλάξουν τα πράγματα…Πότε? Πως? Με ποια νοοτροπία? Του παρτάκια Έλληνα?? Δεν είμαι αισιόδοξη πια. Κάθε μέρα γίνεται κάτι και απογοητεύομαι περισσότερο…

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Όνειρο ήτανε... (Vol.9)

Κατεβαίνω τη Χρεμωνίδου και στο ράδιο παίζει Dido. Μετά καπάκι το mad about you. Τι πιθανότητες είχα? Βάλε και faithless τώρα να με αποτελειώσεις, σκέφτηκα με λίγη πικρία… Δέκα λεπτά μετά, πιο κάτω, είδα έναν τύπο με γαλάζιο πουκάμισο και εκρού υφασμάτινο παντελόνι πάνω σε παπάκι με κράνος σαν αυτό που είχες και σε κορόιδευα. Εσύ είσαι, σκέφτηκα… Ένας κόμπος στο στομάχι  και ένα φτερούγισμα στην καρδιά… Και μετά ξύπνησα…

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Italy vs Europe?

Εγώ το είχα δει εδώ και δέκα χρόνια. Μου το είχαν δείξει δηλαδή. Όποιος δεν το έχει δει ας το δει και ας βρει την ομοιότητα με την Ελλάδα. Ή μάλλον τις ομοιότητες…Όποιος το ξέρει ας ξαναγελάσει με την κατάντια μας γιατί αν κλαίμε δε γίνεται τίποτα…

Μου το θύμισε ο καλός blogger φίλος μου Αλχημιστής αναφερόμενος κάπως στο ελληνικό σύστημα υγείας…Και λέω κάπως γιατί ότι και να πεις είναι λίγο για αυτή τη χώρα…
Enjoy………

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Μετακόμιση!!

Κάθε μέρα σχεδόν κάτι θα γίνει και θα θυμηθώ τα αγαπημένα μου “φιλαράκια” και ή θα γελάσω μόνη μου ή θα ψάχνω εκείνη τη στιγμή τον πιο κοντινό άνθρωπο που ξέρω ότι τα ξέρει απ’ έξω να του το πω να γελάσουμε μαζί…

Χθες το αφεντικό μου ήθελε να κάνει μια μίνι αλλαγή στο γραφείο του και έπρεπε να μετακομίσουμε ένα έπιπλο γραφείου. Στον ίδιο χώρο μεν αλλά επειδή είναι κάπως στριμωγμένα όλα δεν γινόταν να γίνει η δουλειά με τρία άτομα. Δυο ήταν υπέρ-αρκετά. Κάποια στιγμή ενώ μάζευα κάτι κούτες ακούω ένα ουρλιαχτό από τη συνάδελφο ότι δεν χωράει άλλο και τη βλέπω στριμωγμένη ανάμεσα στο έπιπλο, τον τοίχο και σε ένα άλλο ξύλινο επιπλάκι!!! Εντάξει!!! Βγήκα έξω γελώντας!! Το έλεγα στο συνάδελφο μετά που κι εκείνος έχει δει ένα εκατομμύριο φορές τα φιλαράκια! Η σκηνή ήταν πολύ πολύ ίδια αλήθεια :


Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Άνθρωποι και άνθρωποι...

Είναι φορές που κάθομαι και σκέφτομαι ότι κάθε φορά σχεδόν που μιλάμε μου λες πόσο καλός άνθρωπος είμαι. Παρ’ ότι είμαι γυναίκα…!! Μεταξύ σοβαρού και αστείου, σε πιστεύω ότι το πιστεύεις, απλά διαφωνώ μάλλον…

Το ξέρω ότι το ξέρεις ότι δεν με έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση, όμως πραγματικά πιστεύω ότι δεν είμαι τόσο καλός άνθρωπος όσο νομίζεις. Θα αφήσω απ’ έξω το γεγονός ότι έχω πληγώσει κόσμο αβέρτα παλιότερα (πράγμα που σίγουρα δεν με κάνει καλό άνθρωπο) και θα ασχοληθώ μόνο με το γεγονός ότι ο καθένας δημιουργεί μια εικόνα για κάποιον από τη συμπεριφορά που εισπράττει από αυτόν. Εμείς δεν έχουμε και ιδιαίτερα κοινούς γνωστούς ώστε να σε επηρεάσει αρνητικά για μένα, αν υπάρχει κανείς!!! Οπότε νομίζω πως σου δημιουργείται μια εικόνα ας πούμε εξιδανίκευσης. Όπως έλεγα και σε μια παλιά φίλη μου ο άνθρωπος δεν αλλάζει ριζικά. Δηλαδή αν κάποιος είναι εγωιστής θα είναι πάντα εγωιστής. Αν όμως σε μια σχέση του βγάζει ο άλλος τον καλό του εαυτό θα είναι λιγότερο εγωιστής ή τουλάχιστον θα φαίνεται λιγότερο εγωιστής. Θα είναι όμως. Το χαρακτηριστικό του αυτό δεν θα αλλάξει. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι εσύ με γνώρισες σε μια – ακόμα – πιεσμένη φάση της ζωής μου, αλλά μου έβγαλες τον πολύ καλό μου εαυτό. Τις φόρες που έλεγα ότι μονό εσύ με καταλαβαίνεις και ότι μονό σε εσένα έχω εμπιστοσύνη είναι γιατί πίστευα ότι εσύ θα με εκτιμούσες και θα με αγαπούσες ακόμα και αν έβγαζα τον κακό μου εαυτό. Ακόμα το πιστεύω δηλαδή.
Το ξέρω ότι κανείς δεν είναι τέλειος, αλλά δεν πιστεύω ότι είμαι τόσο καλή και ελπίζω με όλο το παραπάνω κείμενο, και με κάποιες λεπτομέρειες που ξέρεις για την προσωπική μου ζωή, να καταλαβαίνεις γιατί το λέω αυτό. Δε λέω ότι είμαι κακή (οι κακοί είναι στη φυλακή έτσι δε λένε?!) απλά λέω γιατί δεν με έχω σε τόσο εκτίμηση εγώ… Χαίρομαι που έχεις αυτήν την εικόνα για μένα και ελπίζω να μείνει έτσι όσο και αν χανόμαστε, όσο αραιά και αν τα λέμε... Είσαι μέσα στην καρδιά μου πάντα και ελπίζω να το ξέρεις και ας μη φαίνεται καμιά φορά…

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Tonight it's only you and me...


Dix ans ont passé depuis notre rencontre à la station de métro à côté de chez toi. Dix ans pile après cette rencontre, t’en souviens-tu? Moi, comment l’oublier? Tu m’as serrée si fort dans tes bras, quand tu m’as vue…Je me rappelle que je me sentais tellement embarrassée que je t’ai jeté à peine un regard avant qu’on arrive chez toi. Et à partir de ce jour-là, j’étais si heureuse, si amoureuse! Tu étais l’amour de ma vie au moment le plus inopportun de ma vie, malheureusement…Tout serait différent aujourd’hui – on n’a plus dix-huit ans. J’espère que tu te souviens de moi de temps en temps. Moi, je ne t’oublie jamais et tu occupes toujours une place spéciale dans mon cœur…J’espère que tout va bien pour toi, là où tu te trouves, à l’étranger… 


A hundred days have made me older
Since the last time that I saw your pretty face.
A thousand lies have made me colder
And I don't think I can look at this the same.
All the miles that separate
Disappear now when I'm dreamin' of your face.

I'm here without you baby
But you're still on my lonely mind.
I think about you baby and I dream about you all the time.
I'm here without you baby
But you're still with me in my dreams
And tonight, it's only you and me.

The miles just keep rollin'
As the people leave their way to say hello

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

Μην τον ρωτάς τον ουρανό...


Κι επειδή μου το θύμισε ο blogger φίλος Αλχημιστής, θα ήθελα να αναρτήσω την εκδοχή που λατρεύω με το στίχο που λατρεύω…



All alone am I ever since your goodbye
All alone with just a beat of my heart
People all around but I don't hear a sound
Just the lonely beating of my heart.
 
Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε
μας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε
σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου
να πιω τον ήλιο μέσα απ'τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό
το σύννεφο και το φεγγάρι
το βλέμμα σου το σκοτεινό
κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει.

Διακοπές 2012 τέλος :(


Μερικές φορές κατά τη διάρκεια των διακοπών μου, όσο καλά και αν περνάω, με πιάνει μια νοσταλγία για το σπίτι μου. Στο επόμενο λεπτό βέβαια μου περνάει γιατί εκτιμώ την αξία των διακοπών! Αυτό όμως που πάντα συμβαίνει κάθε φορά που πάω διακοπές είναι ότι τις τελευταίες μέρες προσπαθώ να κλείσω στο μυαλό μου τις τελευταίες εικόνες των διακοπών… Κοιτάω κάτι λοιπόν, κλείνω τα μάτια σφιχτά και προσπαθώ να το κρατήσω εκεί. Μερικές όμορφες εικόνες από τις φετινές μου διακοπές τις αποθανάτισα και τις μοιράζομαι μαζί σας… Cheers!




Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Συμπτώσεις!


Έβαλα να το ακούσω στο youtube γιατί έτσι μου ήρθε. Μόλις κλείνω το youtube και βάζω “Δίεση” παίζει το Ανόητες αγάπες. Καπάκι το βάζει!! Και το ξανακούω με χαρά και έκπληξη! Τηλεπάθεια ή απλά ένα τρομερό τραγούδι?!

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Webinar


Χθες παρακολούθησα ένα webinar (σεμινάριο μέσω internet) της sony και ο ένας από τους δυο που παρουσίαζαν ήταν τρομερά βαρετός. Μάλλον ήταν η φωνή του. Ποιος ξέρει απ’ έξω τα Φιλαράκια?  Όταν διάβαζε ο Ρος για πρόβα για μια διάλεξη και όλοι έπεφταν ξεροί σαν πεθαμένοι θυμάσαι? Αυτό ακριβώς με αυτή τη βαρετή φωνή. Λυπάμαι που δεν μπορώ με τίποτα να βρω αυτό το απόσπασμα στο youtube!! Όποιος ξέρει έχει ένα χαμόγελο σίγουρα… :) 

Midnight in Paris


Την είδα επιτέλους τη Δευτέρα! Το ξέρω είμαι απαράδεκτη για τα δεδομένα μου έπρεπε να είχα πάει στο σινεμά ή με το που βγήκε σε dvd να τη δω, αλλά ας όψεται η κατάσταση… Νταξ… Τι να λέω πάλι… Ήταν σα να ήμουν εκεί… Σα να μην πέρασε μια μέρα. Ευτυχώς την είδα μόνη και μπορούσα να σκεφτώ ό,τι ήθελα χωρίς καμιά τύψη. Μετά όλη την εβδομάδα “αυτομαστιγωνόμουν” με τη θύμησή σου βάζοντας ότι τραγούδι σε θυμίζει. Σήμερα τελειώνει αυτό εδώ. Αρκετά. Πίσω στην πραγματικότητα.

Η ταινία ήταν πολύ καλή θα έλεγα και σου πετάει ευθέως ότι αυτή η ζωή  που ονειρεύεσαι να έχεις και δεν έχεις, αν την είχες δεν θα ήταν όπως ακριβώς το φαντάζεσαι. Λες και με ήξερε ο Woody Allen… Τουλάχιστον ο πρωταγωνιστής κατάφερε να μείνει εκεί, ενώ εγώ είμαι ακόμα εδώ.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Τι?


Προσοχή : Το κείμενο που ακολουθεί περιέχει τοποθέτηση και αρνητική τοποθέτηση προϊόντων.

Επειδή είχα μια συζήτηση με μια φίλη χθες, και επειδή πολύ το κουβεντιάζουμε τελευταία κάτι που πολύ με εκνευρίζει, είπα να ασχοληθώ με το θέμα ελληνικά προϊόντα.
Ε όχι ρε παιδιά δεν αγοράζω μόνο και αποκλειστικά ελληνικά πράγματα και ούτε απαραίτητα από ελληνικό super market. Αν είναι ένα προϊόν που το χρησιμοποιώ 15 χρόνια, θα το αλλάξω τώρα γιατί τώρα ξυπνήσαμε να μποϊκοτάρουμε τα ξένα? Αν ένα super market είναι δίπλα σου ή κάνει προσφορές θα κάψεις βενζίνη να πας στο ελληνικό? Όχι ρε παιδί μου. Θα πάω στο Lidl που έχει ρούμι με 10 ευρω (ενώ το Bacardi κάνει 17) και θα πάω και στο Carrefour που έχει ένα απορρυπαντικό για το μωρό μου που δεν το βρίσκω αλλού. Θα πάω και στη λαϊκή να πάρω χαρτί υγείας αλλά θα πάω και στο Βασιλόπουλο που είναι δίπλα στο σπίτι μου και ας έχει πουληθεί σε ξένο επιχειρηματία. Ας ήταν μάγκας ο Έλληνας να τον κράταγε. Τι να κάνω εγώ δλδ που και δίπλα μου είναι και έχει σχεδόν όλα όσα θέλω? Πρέπει να τρέχω στο Σκλαβενίτη που είναι στο Θεό ή στο Βερόπουλο που δεν έχει ότι θέλω?

Προϊόντα τώρα. Γιατί να χρησιμοποιήσω πάνες Babylino εφ’ όσον χρησιμοποιώ τις Pampers και ας είναι πιο ακριβές. Αφού αυτό με βολεύει τι να κάνω? Και στην τελική και στην P&G της Ελλάδας δουλεύει τόσος κόσμος στις αποθήκες, στα λογιστήρια, στις παραγγελίες κτλ. Γιατί να απολυθούν όλοι αυτοί? Ναι θα φάω τη σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου που είναι και η αγαπημένη μου ever αλλά θα φάω και την υγείας του Παυλίδη (με το μπλε χαρτάκι ξέρεις) που είναι πάλι από τις καλύτερές μου. Τι να κάνω που ο Παυλίδης την πούλησε στην Craft δλδ και η ΙΟΝ δεν? Θα πάρω ότι μου αρέσει χρόνια τώρα.

Ρούχα - φρούτα. Θα πάρω και από τη λαϊκή το κινέζικο μπλουζάκι θα πάρω και το ελληνικό στην προσφορά. Γιατί μην ξεχνάτε το ελληνικό ρούχο είναι αρκετά ακριβό. Εξαρτάται και η περίσταση για την οποία θα το αγοράσω. Για κάτι καλό θα πάω σε ελληνικό προϊόν, για μέσα στο σπίτι ή τον ύπνο το πιθανότερο να με δεις με κινέζικο. Στη λαϊκή φυσικά θα πάω. Αν δεν μπορώ όμως να πάω ή είναι απόγευμα και το ξέχασα να το πάρω το πρωί, θα πάω στο super market και θα πάρω και το φρούτο το ξένο. Τι να κάνω? Τις προάλλες πήγα στο super market γιατί είχαμε ξεμείνει από λεμόνια και τα ήθελα. Ε πήρα ιταλικά. Έχουν και αυτοί οικονομική κρίση και εγώ ξέχασα να πάρω από τη λαϊκή. Και τι πείραξε?

Νομίζω πως όλοι εκείνοι που έχουν στην κυριολεξία λυσσάξει με τα ελληνικά καλά θα κάνουν να κρατήσουν λίγο τις ισορροπίες και να ζυγίσουν κάπως τα πράγματα. Θεωρώ ότι είναι κάπως υπερβολικοί.