Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Βροχή και χώμα...


Μεσάνυχτα και ο ουρανός είναι τόσο συννεφιασμένος που δεν φαίνονται ούτε το φεγγάρι ούτε τα άστρα. Κάθε βράδυ τα έβλεπε εκεί τα αστέρια. Εκείνο το βράδυ η ατμόσφαιρα μύριζε βρεγμένο χώμα και η υγρασία ήταν αισθητή. Ήταν όλοι σίγουροι ότι ένα βροχερό βράδυ τους περίμενε οπότε αποφάσισαν να μην βγουν. Ιούλιος μήνας κι όμως εκεί ήθελες μπουφάν το βράδυ. Ήταν μαζεμένοι όλοι στο κτήριο της κουζίνας. Ήταν το πιο μεγάλο κτήριο πίσω από την πισίνα και ακριβώς στην ευθεία της κύριας εισόδου του κτήματος. Εκείνη τη μέρα είχαν φτιάξει όλοι μαζί γεμιστά! Ήταν η πρώτη φορά που έφτιαχνε γεμιστά...Και η τελευταία! Επτά χρόνια μετά ούτε και έχει δοκιμάσει να τα ξαναφτιάξει… Μπελαλίδικο φαγητό! Είχαν πετύχει τότε ωστόσο... Ήταν τώρα καθισμένοι όλοι στις καρέκλες έξω από την τζαμαρία της κουζίνας, βράδυ, τα φώτα όλα σβηστά και φορώντας μπουφάν, ακουγόταν ένα CD του Phil Collins με τις καλύτερες επιτυχίες του. Μόνο τα φώτα από τις κεντρικές κολόνες της ΔΕΗ φώτιζαν λιγάκι. Γύρω ερημιά, χωράφια, μόνη παρέα τους τα ζώα του κτήματος. Όλοι κάτι έλεγαν και άλλοι πείραζαν και έπαιζαν με τη Νταίζη, το πιο όμορφο και έξυπνο μπάσταρδο σκυλί που υπήρξε ποτέ! Κάποια στιγμή όλοι, ακόμα και η Νταίζη βαρέθηκαν και επικράτησε απόλυτη σιγή. Όλοι κάτι είχαν στο μυαλό τους σίγουρα και ας μη μιλούσαν. Εκείνη για δεύτερη φορά μέσα σε εκείνο το καλοκαίρι σκέφτηκε ότι περνά και μακριά του πολύ όμορφα. Τόσο όμορφα που προβληματίστηκε έντονα ότι μάλλον δεν τον ήθελε πια στη ζωή της. Δεν της έλειπε και καθόλου μάλιστα. Και ξαφνικά μέσα στην απόλυτη σιγή και καθώς όλοι ήταν βυθισμένοι στις σκέψεις τους, ακούγεται το τραγούδι I wish it would rain now και η βροχή κάνει την εμφάνισή της! Την περίμεναν τόση ώρα αυτή τη βροχή που τελικά εξελίχθηκε σε καταιγίδα. Και άρχισε όταν το ευχήθηκε ο Phil Collins! Όλοι κοιτάχτηκαν με απορία στο βλέμμα αλλά και με ένα χαμόγελο στα χείλη! Τρομακτική σύμπτωση και έτσι η κουβέντα και τα γέλια ξεκίνησαν και πάλι…Ήταν η καλύτερη βραδιά από τις τόσες που είχε περάσει εκεί. Και γι’ αυτό όταν επέστρεψε στην Αθήνα, πρώτο μέλημα ήταν να αγοράσει αυτό το CD... Έτσι… Για ανάμνηση εκείνης της βραδιάς…
Στη μνήμη της Νταίζης…