Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Smoke if you dare!


Λοιπόν μισώ το κάπνισμα. Το σιχαίνομαι εντάξει? Δεν μπορώ αυτή την κάπνα ρε παιδί μου…Πουθενά…Ούτε στα ρούχα, ούτε στα μαλλιά, ούτε στο στόμα…Και βέβαια έχω δοκιμάσει. Ήταν αηδιαστικότατο και δεν το άρχισα ποτέ μου φυσικά. Ωστόσο τοοοσοι άλλοι γύρω μου το βρίσκουν παραπάνω από διασκεδαστικό οπότε όπου και αν πάω θα βρωμάω από πάνω ως κάτω…Αλλά ας μπω και στο προκείμενο!
Διάβαζα τις προάλλες στο Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, ένα άρθρο που αφορούσε το νέο αντικαπνιστικό “κίνημα” που έχει ξεκινήσει τον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα με αφορμή τα νέα μέτρα περί απαγόρευσης του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.
Λοιπόν ο τύπος που το έγραψε πρέπει να ήταν ο κλασικός Ελληνάρας θεριακλής που γράφει όλους τους γύρω του στα τέτοια του. Θύμωνα σειρά με σειρά και παράγραφο με παράγραφο όλο και πιο πολύ…Έγραφε ποιά και καλά είναι τα πραγματικά κίνητρα που γίνεται όλο αυτό που θεωρεί ότι είναι οικονομικά. Ότι οι φαρμακοβιομηχανίες που είναι η δεύτερη οικονομική δύναμη (μετά το εμπόριο όπλων) είχαν στην πραγματικότητα χρηματοδοτήσει τις αντικαπνιστικές εταιρείες για να πουλάνε σκευάσματα διακοπής καπνίσματος (τσίχλες, αυτοκόλλητα κ.ά.) και έκαναν και χρυσές δουλειές κιόλας. Έλεγε ότι πολύ μικρό ποσοστό μείωσε το κάπνισμα με όλα αυτά που έγιναν και ακόμα πιο μικρό ποσοστό το έκοψε, ότι στις καφετέριες μειώθηκε ο τζίρος και ότι στη Γαλλία έκαναν πορείες για να ανατραπούν τα μέτρα αυτά…Κι εδώ μόνο στους δρόμους που δεν βγήκανε για το τσιγάρο μη νομίζετε…Λες και άλλα προβλήματα δεν έχουμε…Και σαν κεντρικό τίτλο έγραφε “Μην νοιάζεστε άλλο για την υγεία μας!”. Ειρωνικότατο νομίζω…Μάλλον για τη δική μας υγεία νοιάζονται όχι για των καπνιστών…Αφού εσάς δεν σας νοιάζουν όλα τα καρδιαγγειακοαναπνευστικά (ουφ!) προβλήματα και ο καρκίνος που δημιουργείται σε εσάς από το τσιγάρο να νοιαστούμε εμείς?? Όχι κύριέ μου λυπάμαι…Εγώ μόνο για τους φίλους μου και τον άντρα μου ενδιαφέρομαι…Και για μένα βέβαια που σε κάθε κέντρο διασκέδασης πάντα θα ντουμανιάσει ο τόπος (και από μια ώρα και μετά δεν θα μπορώ να ανασάνω) και πάντα θα υπάρχει ένας πίσω μου που θα με λιβανίζει όλη την ώρα γιατί ανεμίζει το τσιγάρο σαν σημαία…Και για έλα να με ρωτήσεις εσύ που έγραψες εκείνο το άρθρο, πως ένιωθα εγώ στο Παρίσι, που πήγα το καλοκαίρι, που δεν κάπνιζε κανείς…Βασίλισσα ήμουνα. Γιατί εκεί δεν είναι Ελλαδίτσα…Είπαν κόβεται στους δημόσιους χώρους? Κόπηκε. Είπαν μα – μου, έκαναν διαδηλώσεις? Ε και? Κόπηκε και τέλος. Ενώ εδώ ψάχνουμε να βρούμε παραθυράκια στο νόμο με τα τετραγωνικά των μαγαζιών…Έλεος…Εδώ ακόμα αερίζουμε τα ρούχα μας όταν πάμε έστω και για έναν καφέ. Γιατί το φαγητό? Που πας σε ένα εστιατόριο και με το που ανοίγεις το στόμα να βάλεις τη μπουκιά, κατεβαίνει και μια τζούρα…Άντε κύριοι και κυρίες καπνιστές καταλάβετε ότι πρέπει να το σεβαστείτε αυτό και να περνάτε έξω να καπνίζετε…Το τι θα κάνετε στα μπουζούκια σας μάρανε…Αυτό το τελευταίο αναφέρεται στην καλή μου φίλη Μ. που ειδικά όσον αφορά το τσιγάρο είναι τελείως παράλογη…
“Την επανεξέταση του μέτρου για την απαγόρευση του καπνίσματος φαίνεται πως μελετά το υπουργείο Υγείας, πριν καν κλείσει ένας μήνας από την εφαρμογή του. Τις τελευταίες ημέρες έχουν πυκνώσει οι συσκέψεις παραγόντων του υπουργείου και της δημοτικής αστυνομίας με στελέχη της αγοράς προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή, καθώς εκτιμάται ότι το χειμώνα το πρόβλημα θα ενταθεί και θα έχει επιπτώσεις στα έσοδα των καταστημάτων, τα οποία ήδη καταγράφουν ση μαντικές απώλειες”
Πηγή : http://www.iatrikostypos.com/content/ellada/bazoyn-filtro-sta-metra-kata-toy-tsigaroy
Αλλά φευ! Τζάμπα έλπιζα…Δεν εφαρμόζεται κανένας νορμάλ νόμος στη χώρα αυτή, ο νόμος κατά του τσιγάρου θα εφαρμοζόταν??


Αν κι εσύ φίλε μου αναγνώστη ανήκεις στην κατηγορία του φανατικού καπνιστή θα σε παρακαλούσα να δώσεις βάση στο γεμάτο απόγνωση κείμενό μου και μεγάλη προσοχή στο σοκαριστικό αλλά πολύ ρεαλιστικό παραπάνω βιντεάκι…Ευχαριστώ και ελπίζω να μην κούρασα κάποιον…

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Δομημένα Βρομόλογα vs Mnimonium


Μετά από το Luna Dark (δυο χρόνια μετά), το Σάββατο που μας πέρασε, ξαναπήγα στο κέντρο όπου εμφανίζεται ο Τζίμης Πανούσης. Πριν πάω ήμουν κατενθουσιασμένη, έβλεπα όλη την εβδομάδα βιντεάκια και ήμουν πολύ μέσα στο κλίμα…Όταν φτάσαμε στο μαγαζί υπήρχε μια ατελείωτη ουρά-μπούγιο μέχρι τη Συγγρού…Λέω την κάτσαμε! Είχα και παπούτσι 12 πόντους είχαμε παρκάρει και 2 χιλιόμετρα μακριά από το μαγαζί και εκείνη την ώρα σκέφτηκα τι βλακεία έκανα…Αλλά δεν ήξερα! Βέβαια ευτυχώς για τους προνοητικούς που έχουν κλείσει τραπέζι έχει άλλη είσοδο από το πλάι οπότε δεν χρειάστηκε να περιμένουμε σε καμία ουρά. Μπήκαμε καθίσαμε, αξιολογήσαμε το τραπέζι και αποφανθήκαμε όλοι ότι ήταν καλό…Μέχρι στιγμής! Το πρόγραμμα ξεκινούσε στις 10.30 αλλά βέβαια είχε μισή ώρα καθυστέρηση γιατί στις 10.30 άνοιξαν οι πόρτες για το μπούγιο που αναφέρω παραπάνω και επειδή βέβαια δεν χωρούσαν στο μπαρ ήρθαν και στριμώχτηκαν παντού. Με το παντού που λέω εννοώ ΠΑΝΤΟΥ! Όπου υπήρχε κενός χώρος στο μαγαζί (δηλαδή οι διάδρομοι) ήταν στριμωγμένος κόσμος σαν τα ποντίκια…Για να πας στην τουαλέτα έσπρωχνες και ποδοπατούσες εκατό άτομα…Με ενόχλησε πολύ αυτό, με δεδομένο ότι το τραπέζι μας ήταν δίπλα στο διάδρομο…Καταλαβαίνεις! Με τα πολλά βγαίνει ο Πανούσης στις 11 ακριβώς…Ωραία τα είπε δε λέω. Γιωργάκης, Ντόρα και ΚΚΕ είχαν την τιμητική τους! Πολύ ωραία πέρασα βέβαια, αλλά δεν μου άρεσε που δύο αστεία και μια εμφάνισή του (αυτή με τα γαρύφαλλα) ήταν ήδη γνωστά και ξαναπαιγμένα…
Από την παρέα άκουσα σχόλια “προχειρότητας”. Και νομίζω θα συμφωνήσω…Πολύ ωραίο πρόγραμμα δεν το έλεγες…Πέρα από το γεγονός ότι είχε ξαναπεί και παλαιότερα κάποια πράγματα που ήδη κυκλοφορούν στο youtube είχε πολύ λίγο μονόλογο και πιο πολλά τραγούδια…Ναι οκ δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό αλλά τουλάχιστον ας ήταν λίγο πιο πρωτότυπο πρόγραμμα…Ας μην μιλήσω για την τύπισσα που εμφανίζεται στη σκηνή όπως τη γέννησε η μαμά της…”Πιο πολύ τσόντα και από τα γύρω στριπτιζάδικα” είπε η Ι.!! Εντάξει διαφωνώ αλλά μπορώ σίγουρα να πω πως δεν χρειαζόταν αυτό το κομμάτι του προγράμματος…Ούτε γέλιο έβγαζε ούτε μηνύματα…
Τουλάχιστον το Den θα θυμάται τον κιθαρίστα που τα σπάει! Εγώ πάλι ούτε αυτόν!!!
Η τελική μου γνώμη είναι να πάτε να τον δείτε τον Τζιμάκο μόνο αν δεν έχετε ξαναπάει. Θα σας αρέσει αλλά δεν θα τρελαθείτε κιόλας…Στο Luna Dark είχαμε δακρύσει από τα γέλια…Δυστυχώς όχι και προχθές…Κρίμα γιατί άλλο περίμενα…Και όχι μόνο εγώ…

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Δύο μήνες μακριά μας...


Πάντα θεωρούσα το κλάμα έναν τρόπο να εκτονώνομαι από ότι και αν με βασανίζει…Ξέρω πως έχουν περάσει μόνο (ακριβώς) δυο μήνες από τότε που λείπεις από κοντά μας αλλά εμένα μου φαίνεται παράξενα μακρινό…Σε φέρνω πολύ συχνά στο μυαλό μου και μελαγχολώ…Στην αρχή έκλαιγα συνέχεια με ότι και να σκεφτόμουν που σε αφορούσε…Συχνά σε σκέφτομαι τελευταία και μου λείπεις πολύ…Σε ήθελα εδώ μαζί μας…Αλλά έχω βουβό πόνο…Ούτε ένα δάκρυ… Σκέφτομαι πράγματα που μου είχες πει από τα παλιά ως τις τελευταίες σου λέξεις…Όταν πηγαίνω στο πατρικό μου και δεν είσαι εκεί να σου χτυπήσω το κουδούνι μου φαίνεται παράξενο…Θυμάμαι τα καλοκαίρια στο χωριό και τους χειμώνες στην Αθήνα…Θυμάμαι πως με έπιανες από το χέρι και εγώ σου πείραζα τα μαγουλάκια και μετά σε αγκάλιαζα τόσο σφιχτά…Θυμάμαι πόσο πολύ σου μοιάζω σε κάποια πράγματα…Γιαγιά μου, μου λείπεις πάρα πολύ…Και τώρα το σπιτάκι σου θα ανακαινιστεί και θα ενοικιαστεί…Ελπίζω το καινούριο σου σπίτι να είναι όμορφο και αυτό όπως και το παλιό και να περνάς καλά εκεί πάνω…Μαζί με τον παππού…

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Dirty talks!!!


Ξέρεις εσύ!!!
(δυστυχώς έχουν καταργήσει την ενσωμάτωση σε blogs…)

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Γκρίνιας εγκώμιον!


Εντάξει τώρα! Έχω πάρα πολύ καιρό να γκρινιάξω στο blog! Οπότε δικαιολογούμαι!
Λοιπόν, ξεκινώντας από το πιο επίκαιρο, επιτέλους τελείωσαν και αυτές οι εκλογές…Συνεπώς τέρμα αυτή η μπίχλα στους δρόμους από τα διαφημιστικά φυλλάδια με τις μουτσούνες των υποψηφίων, τέρμα και τα κιόσκια στις πλατείες…Θα σταματήσουν και όλες αυτές οι βαρετές αντιπαραθέσεις στα κανάλια ολημερίς και ολονυχτίς. Όποιος εκλέχθηκε εκλέχθηκε πάει τώρα…Εγώ δεν πήγα καν στο 2ο γύρο. Δήμαρχο βγάλαμε από τον 1ο γύρο μια χαρά…Για περιφερειάρχη θα πάνε οι άλλοι σκέφτηκα, αυτός που ψήφισα εγώ στον 1ο γύρο δεν βγήκε οπότε τι να πάω να κάνω…
Ένα άλλο ενοχλητικό πράγμα που διαπίστωσα έντονα την περασμένη εβδομάδα, άσχετο με τις εκλογές, ήταν ένα θέμα με τις γιορτές. Γιορτάζει μια φίλη ή φίλος ή κάποιος συγγενής σου που τον έχεις φυσικά και φίλο στο facebook. Αν είναι πολύ καλός και κοντινός φίλος, λοιπόν, το 99.999% είναι να έχεις και το κινητό του…Γιατί λοιπόν καλέ μου φίλε να σου στείλω μήνυμα στο f/b για να σου ευχηθώ? Ή θα πάρω τηλέφωνο ή θα στείλω ένα sms. Πιο άμεσα, πιο προσωπικά και πιο ωραία πως να το κάνουμε…Έστειλα λοιπόν κι εγώ στην ανιψιά μου sms στο κινητό της το πρωί που γιόρταζε και δεν πήρα ποτέ αναφορά παράδοσης. Παίρνω λοιπόν την ξαδέλφη μου να τη ρωτήσω το απόγευμα. Διάλογος :
Εγώ “Ρε συ η Α. έχει αλλάξει αριθμό στο κινητό της?”
Η ξαδέλφη μου “Όχι γιατί?”
Εγώ “Γιατί της έστειλα για χρόνια πολλά και αναφορά δεν έχω πάρει ποτέ…”
Η ξαδέλφη μου “Ε και γιατί δεν της στέλνεις κάτι στο f/b?”
Εγώ – θυμωμένη και με φανερά έντονο ύφος “Γιατί ρε κοπελιά δεν έχουμε ίντερνετ ακόμα στο σπίτι και αύριο θα έχει περάσει η γιορτή και δεν θέλω να στέλνω μετά”
Η ξαδέλφη μου “Ε καλά τότε άμα είναι έτσι παρτη να σου μιλήσει, είναι δίπλα μου...” και μου τη δίνει στο ακουστικό…
Δηλαδή πόσο χαζή μπορεί να είναι και που μου προτείνει το f/b λες και μόνο αυτό υπάρχει σαν φυσιολογικός τρόπος επικοινωνίας, και που τόση ώρα είναι δίπλα της και δεν μου τη δίνει να μιλήσουμε απ’ ευθείας…Έλεος δηλαδή…
Μετά λένε εμένα ευέξαπτη που αυτά που θεωρούνται φυσιολογικά έχουν γίνει παράξενα πια…

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Όνειρο Ήτανε... Vol.5


Το προηγούμενο βράδυ για κάποιο λόγο που δεν θυμάται σήμερα, θυμήθηκε μια μαντινάδα που της είχε πει κάποτε…Ήταν η αγαπημένη της. Μετά προσπάθησε να θυμηθεί ακόμα μια που της άρεσε αλλά μάταια…Κάπου πρέπει να την έχει γραμμένη όμως…Έψαξε αλλά τελικά δεν κατάφερε να τη βρει…Είχε σηκωθεί εκείνο το πρωί με τη σκέψη του. Είναι από τις λίγες φορές που δεν θύμωσε που τον θυμήθηκε. Συνήθως την ταράζει η σκέψη του και αποφεύγει να τον θυμάται και αν γίνει αυτό τελικά θυμώνει. Σηκώθηκε από το κρεβάτι με τη μαντινάδα στο μυαλό της και είχε μια αίσθηση ότι κάπου θα τον δει…Μάταιη σκέψη…Παράξενο που σκέφτηκε ότι ήθελε να τον δει...Μετά σκέφτηκε ότι καλύτερα να μην τον ξαναδεί ποτέ αλλά ξαφνικά την έπιασε μια μελαγχολική διάθεση. Ήθελε να μάθει αν είναι καλά. Ένα νέο…Τι κάνει, που μένει, αν περνά καλά και αν είναι ευτυχισμένος…Κατά καιρούς μάθαινε νέα από κοινούς γνωστούς…Τώρα ούτε αυτό…Όμως ήθελε να είναι καλά και ευτυχισμένος όπου και αν είναι, όποιον ουρανό και αν κοιτάζει…Και ας είναι μακριά της για πάντα…Καλύτερα έτσι…Καλύτερα…

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

Κοίτα...



 
Απόψε θα σου πω όσα ποτέ μου δεν σου ‘πα
Είναι μελό η μουσική και βαριά τουπέ την λούπα
Τι κι αν πέρασαν χρόνια στην σκέψη μου έρχεσαι συχνά και μοιάζεις ξέφωτο στα δάση του μυαλού μου τα πυκνά
Αεράκι ζεστό είναι στην βαρυχειμωνιά μου
Είσαι το μόνο που θυμάμαι μες τη λησμονιά μου
Η ανάσα η γλυκιά στα πικρά πρωινά μου
Και λυπάμαι τελικά που διάλεξα την μοναξιά μου
Σε φαρμάκωσα μια, μα φαρμακώθηκα χίλιες
Κι από τότε έχουν κλείσει της ψυχής μου οι γρίλιες
Η αντάρα μου δεν λέει να ξεκαθαρίσει και την φωτιά μου δεν μπορεί τίποτα να την σβήσει…

Γιατί …
Κοίτα ακόμα σ’αγαπάω…
για σένα τραγουδάω… για σένανε ξυπνάω την μέρα που έρχεται να δω…
Στο σώμα σου εγώ βρήκα το μέρος που ανήκα εσύ όμως δεν ανήκεις στο μέρος που εγώ ζω
μην με παρεξηγήσεις …
μην με κακοκαρδίσεις…
που διάλεξα στα μαύρα μου σκοτάδια εγώ να ζω…

Να μην πιστέψεις ποτέ πως δεν σ’ αγάπησα
Θάλασσες πέρασα, βουνά πίσω μου άφησα
Στην μοναξιά μου για σένα δάκρυσα
Στα μονοπάτια μας μονάχος μου μπεκροπερπάτησα
Μες τα παλάτια μου τα υδροσκότεινα
Θυμάμαι έντονα τα χείλη σου τα κόκκινα… που σαν μ’αγγίζανε όλα ανθίζανε
Κι ύστερα γαλήνια με σιγονανουρίζανε…
Θυμάμαι κι άλλα συνήθως δεν τα πειράζω, απόψε όμως τα σκάλισα για αυτό δεν ησυχάζω
Κι όσο μακριά σου και να ‘μια μαζί ώρες περνάμε αφού στα όνειρά μου στην αγκαλιά σου κοιμάμαι..

Κοίτα…
Κοίτα ακόμα σ’ αγαπάω…
για σένα τραγουδάω… για σένανε ξυπνάω την μέρα που έρχεται να δω…
Στο σώμα σου εγώ βρήκα το μέρος που ανήκα εσύ όμως δεν ανήκεις στο μέρος που εγώ ζω
μην με παρεξηγήσεις …
μην με κακοκαρδίσεις…
που διάλεξα στα μαύρα μου σκοτάδια εγώ να ζω…
κοίτα…

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Νέος μήνας - νέα αρχή!


Άμα ξεκινάει ο μήνας με το να πληρώνεσαι έχει ξεκινήσει πολύ καλά νομίζω!! Άσε που οι αναγνώστες μου έγιναν 14!! Κάτσε να δω τι άλλη ευχή να κάνω μπας και πραγματοποιηθεί!!
Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα σε όλους…Έτσι όπως μας αρέσει! ;)