Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Η Μαρίνα των Βράχων


Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα πού γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους.
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της χίμαιρας
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση!
[…]
Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα
Ήταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ' έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ' όνομά του
Όπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας
[…]
Άκουσε ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.
Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι,
Για ν' αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
'Η για να πας καβάλα στο μαϊστρο.
Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.
Αποσπάσματα από την Μαρίνα των Βράχων του Οδυσσέα Ελύτη.
Mi manchi sai...

3 σχόλια:

  1. Αχ όμορφο ποιήμα...
    Αλλά το μόνο που θυμίζει σε μένα είναι το σχολίο, φέτος το είχαμε, κάναμε και ανάλυση, στίχο στίχο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη"

    Απο τους λιγους στιχους που θυμαμαι εντονα απο τοτε στο σχολειο που καναμε Ελυτη.
    Αν και οι αναλυσεις τοτε κατεστρεφαν το συναισθημα.
    Τωρα φαινεται πιο ομορφο οταν το ερμηνευει ο καθενας οπως το νιωθει. Ετσι δεν ειναι η ποιηση?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Sweet Truth Ειναι ο αγαπημενος μου ο Ελυτης απο το σχολειο...Αυτα ειναι τα καλα καταλοιπα του λυκειου!

    @lucretia Δεν ειναι απαραιτητο καλη μου να καταστρεφει η αναλυση το συναισθημα...Αλλα οταν το ερμηνευει ο καθενας οπως το εχει βιωσει ειναι οντως πιο ομορφο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή