Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Συσκευές!

-->
Κάποτε η νύφη μου είχε πει ότι το πλυντήριο ρούχων και πιάτων είναι η μεγαλύτερη ανακάλυψη που αφορά ηλεκτρικές συσκευές. Ναι δεν θα διαφωνήσω. Αλλά θεωρώ ότι τις συναγωνίζεται επάξια και μπορεί να κερδίσει κιόλας το κλιματιστικό!!!!!! Ε ναι λοιπόν κάτι τέτοιες μέρες αυτό σκέφτομαι…Τι θα κάναμε αν δεν είχαμε κλιματισμό στη δουλειά, στο αμάξι, στο σπίτι…Ε αυτά!

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Friends vs Αρκάς!!!

-->Χθες πήγαμε για μπάνιο λοιπόν στο Σχοινιά. Ε ένεκα η ζέστη που λες…Είναι νομίζω περιττό να πω τον μαύρο χαμό που επικρατούσε στη θάλασσα και στους δρόμους βέβαια! Μια ώρα να πας και μια ώρα να γυρίσεις από και προς το Μαραθώνα είναι πάρα πολύ νομίζω. Τέλος πάντων, φτάσαμε εκεί, απλώσαμε πετσέτες στις ξαπλώστρες (η Μ. άπλωσε και τις 5 εφημερίδες που είχε πάρει) και χαλαρώσαμε. Χθες είχε το Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας εορταστικό τεύχος Αρκά με αφορμή τα 1000 του τεύχη. Εγώ πήρα μόνο μια εφημερίδα. Αυτή. Το ειδικό τεύχος Αρκά έκανε το γύρο της παρέας. Όλοι το διάβασαν με εμένα τελευταία. Τους κοιτούσα όλους έναν έναν όσο διάβαζαν. Η Μ. είχε ένα μικρό χαμόγελο, η Ο. λίγο πιο μεγάλο, ο Σ. τίποτα καμία έκφραση. Το πήρα εγώ και κάθε τόσο χαχάνιζα. Έτσι είμαι και στα Φιλαράκια. Όσες φορές και να τα δω γελάω. Όχι χαμογελάω. Γελάω φωναχτά. Ξέρω τι θα λέει παρακάτω κι όμως γελάω. Ξέρω και στον Αρκά τι θα λέει η ιστορία. Αλλά πάλι γελάω. Όχι πολύ ώρα. Αλλά ένα χιχι ακούγεται όσο να πεις. Εσύ ξέρεις τι χιχι είναι αυτό. Εντάξει στα φιλαράκια ακούγονται πιο πολλά χιχι. Και κανέναν δεν έχω δει να τον πιάνει νευρικό γέλιο ανά πάσα στιγμή με τα Φιλαράκια. Εγώ λύνομαι σχεδόν σε κάθε σκηνή ειδικά εάν έχει Ρος!!!
Αλλά όλο αυτό μου έκανε τρομερή εντύπωση. Μήπως είμαι λίγο υπερβολική στις εκφράσεις μου? Από τη χαρά ως τη λύπη. Γιατί κανείς δεν τρελάθηκε ή τουλάχιστον κανείς δεν έδειξε να τρελαίνεται. Αλλά έτσι είμαι εγώ. Άμα θέλω να γελάσω θα ακουστεί, άμα θέλω να κλάψω πάλι θα ακουστεί.

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Pour toi encore une fois…



Χορός στη βροχή – ΑΤΜΑ

Όλα κάπως αρχίζουν ξαφνικά στη ζωή
και όμως όλα τελειώνουν και ξανά απ’ την αρχή
ένα βράδυ σε είδα εντελώς ξαφνικά
δεν μπορούσα να ξέρω τι θα γίνει μετά
Πετώ το τσιγάρο προχωράω δειλά
θα γίνεις δική μου αυτή τη βραδιά
κάνω τόσα σενάρια για να δω τι θα πω
και από σένα ακούω όσα νιώθω εγώ
Σαν να ζούσες μέσα μου πάντα
σαν να ήσουν πάντα εδώ
τόσες εικόνες δίχως λέξεις
κλείσε τα μάτια και μείνε εδώ [x2]
Γυμνό το δωμάτιο, οι ανάσες βαριές
χαμηλώνω τα φώτα, πες μου πόσο με θες
μες τα χέρια να νιώθω το καυτό σου κορμί
και ο ιδρώτας να στάζει σαν χορός στη βροχή
Τους ρυθμούς τις καρδιάς σου το ρολόι μετρά
το σκοτάδι τελειώνει, πες το μου δυνατά
πως δεν πρέπει να φύγεις, πως θα μείνεις εδώ
δυο λόγια μονάχα λίγο πριν εκραγώ
Σαν να ζούσες μέσα μου πάντα
σαν να ήσουν πάντα εδώ
τόσες εικόνες δίχως λέξεις
κλείσε τα μάτια και μείνε εδώ [x4]

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Πίνακας

-->
Ποτέ δεν ήθελα να βάλω στο σπίτι μου πίνακα ζωγραφικής. Είχα πει λοιπόν σε έναν τοίχο που περίσσευε άδειος να βάλω ταπετσαρία στο νέο μου σπίτι…Τελικά η ταπετσαρία ατύχησε οπότε τελικά έβαλα έναν πίνακα που ερωτεύτηκα από την πρώτη ματιά! Είναι το δωμάτιο με θέα τη θάλασσα που πάντα ήθελα να έχω και δεν έχω…Voila...


Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Σειρά μου...

-->
Το κοιτάω και το ξανακοιτάω τόσο καιρό. Έψαχνα να βρω ένα τρόπο να σου πω κι εγώ τι πιστεύω (σειρά μου). Θα στο πω πάλι από εδώ λοιπόν.
Το τι έδινες και τι δεν έδινες άσε να το ξέρω εγώ καλύτερα. Επίσης τι πήρα από σένα, τι έζησα και τι έμαθα, άσε πάλι να το ξέρω καλύτερα εγώ. Σου έχω πει κάποια πράγματα ελπίζω απλά να τα θυμάσαι για πάντα και να δικαιολογείς τα συναισθήματα μου…
Όσο για το να ζητήσω κάτι, τι να σου ζητήσω? Εγώ το ξέρεις ότι όταν αγαπώ δίνω χωρίς να περιμένω πίσω…Έτσι είμαι και αυτό δεν αλλάζει ευτυχώς ή δυστυχώς…Και σου είχα πει ότι μακάρι να μπορούσα να έδινα περισσότερα…
Κι εγώ σ’ αγαπώ τώρα και για πάντα…Είσαι καλόψυχος άνθρωπος να ξέρεις, παρά το ότι λες, και στο λέω εγώ που έχω δει πράγματα που δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι τα έχουν δει ή τα έχουν εκτιμήσει σε σένα.
Τέλος, ένα ευχαριστώ για όσα νιώθεις για μένα είναι όχι απλά λίγο…Δεν είναι τίποτα μάλλον…Αλλά τι έχουμε πει εμείς? Όχι ευχαριστώ και συγνώμες ε? Οπότε να σου πω ευχαριστώ για ότι μου έχει δώσει…?

Πόσο κάνει το γάλα οεο??!!!


-->
Σήμερα το πρωί πήγα να πάρω από το φούρνο κάτι. Από ευγένεια και μόνο ρώτησα το αφεντικό μου άμα ήθελε κάτι. Και ήθελε ένα σοκολατούχο γάλα. Με ρώτησε πόσο κάνει για να μου δώσει λεφτά και του λέω 1.5 ευρώ περίπου. Μου λέει χαμογελαστός «Ρωτάω, γιατί εγώ δεν ξέρω καθόλου από τιμές»…Η πρώτη μου σκέψη ήταν πόσο βλάκας μπορεί να είναι…Στην πορεία για το φούρνο θυμήθηκα μια ιστορία που είχε κυκλοφορήσει κάποτε για τη Δ. Βανδή που είχε πάει στο Hondos Center στην Ομόνοια και τη ρώτησαν αν είχε 60 λεπτά και εκείνη άνοιξε το πορτοφόλι στην ταμία και της λέει «Δες, δεν ξέρω πόσα είναι»…Ότι και καλά δεν κυκλοφορεί και δεν ξέρει από ψιλά…
Πόσο βλάκας μπορεί να είσαι λοιπόν? Πόσο θα κάνει ένα γάλα δηλαδή? Ή πήγες στην Κηφισιά για ένα χρόνο, πήρες δυο Porsche και μια Ferrari και ξέχασες πόσο κάνει το γάλα? Στην Πετρούπολη δεν έμενες τόσα χρόνια? Επί 45 χρόνια εδώ έμενες και μέσα σε ένα χρόνο τα ξέχασες όλα? Όχι βέβαια! Απλά είσαι τελείως μα τελείως βλάκας!