Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Πάσχα στο χωριό...




Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα κάναμε Πάσχα εκτός Αθηνών…Κυρίως στα χωριά δηλαδή σε όποιο από τα δυο είχαμε χώρο να μείνουμε. Θυμάμαι 3 χρονιές μόνο Πάσχα στην Αθήνα που έτυχε για πολύ ιδιαιτέρους λόγους τότε. Κάθε χρόνο λοιπόν, εκτός από καναδυό φορές που είχαμε πάει στο εξοχικό του θείου μου στη Λούτσα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν Πάσχα στο χωριό…Πολλά ξαδέλφια, πολλές παρέες, παλιά εφηβικά φλερτ, πολύ ξεγνοιασιά…Ήταν μάταιο να πιστέψω ότι και το φετινό Πάσχα θα ήταν τόσο όμορφο όσο στα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια…Ωστόσο πήγα στο χωριό με την ελπίδα ότι θα περάσω τέλεια και θα ξεκουραστώ και τίποτα δεν έγινε! Εντάξει κοιμήθηκα λιγάκι δεν λέω αλλά δεν την είχα έτσι ακριβώς στο μυαλό μου την ξεκούραση…Το χωριό με πολύ λιγότερο κόσμο πια, οι παρέες λιγόστεψαν, το ίδιο και τα ξαδέλφια…Το μυαλό μου όμως γέμιζε συχνά με εικόνες του τότε…Και ήμουν βαθιά μέσα μου ευτυχισμένη για τα παιδικά χρόνια που έζησα…Οι ατελείωτες βόλτες στο χωριό με το τσούρμο τις παρέες έγιναν καφές στην γειτονική παραλία με την οικογένεια και η ατελείωτη ξεγνοιασιά έγιναν μια ξαφνική έννοια για ανάγκη ξεκούρασης…Είναι ωραίο να είσαι παιδί τελικά που δεν ζεις έχοντας έννοια δουλειά λεφτά και κοινωνική καταξίωση…Όσοι λένε "εγώ παραμένω ακόμα παιδί" απλά το προσπαθούν γιατί είναι πολύ βαθιά μέσα τους και τους βγαίνει κάποιες φορές, ενώ οι έννοιες για τη δουλειά κτλ τους τρώνε πάντα καθημερινά…Μόνο η αγνότητα τους μένει ίσως…
Δεν θα γκρινιάξω για τον επιτάφιο που φέτος τους ήρθε η επιφοίτηση πρώτη χρόνια να τον γυρίσουν σε όλο το χωριό και εγώ φορούσα 8ποντο, ούτε για την ανάσταση που λύσσαξαν με τα δυναμιτάκια που ακούγονταν σα να είχαμε πόλεμο και έκαναν και την πλατεία της εκκλησίας μπ@#$%, ούτε για τον παπά που ξέχασε στην αποκαθήλωση να κατεβάσει τον Χριστό από τον σταυρό ενώ έβαλε το πανί με την εικόνα του νεκρού Χριστού στον επιτάφιο, ούτε για τον ίδιο παπά που ξέχασε το «Διευχων» για να κλείσει την λειτουργία του επιταφίου!!! Γιατί έτσι είναι στο χωριό! Όλα ότι να ναι!!!!

4 σχόλια:

  1. Εγώ καλή μου όσο θυμάμαι από μικρή, καλά και τώρα μικρή είμαι..., μόνο μία χρονιά έκανα πάσχα στο χωριό μου, όλες οι άλλες χρονιές πέρναγαν και περνούν ανυπόφορα στην Αθήνα... κόσμος πολύς... το καλό είναι ότι στην εκκλήσια δεν γίνονται τα δικά σας τα "καλά" οπότε απολαμβάνεις λειτουργία.
    Το μόνο άσχημο ήταν ότι Μεγα Σάββατο που πήγαμε για ανάσταση στον Αγιο Διονύσιο (την εκκλησία που προβάλλεται και στην τηλεόραση) και αυτό γιατί ήταν οδερφός μου με τη σχολή του εκεί, με τράβηξε η τηλεόραση!!!! να μη στα πολυλογώ με δείξανε σε όλα τα κανάλια στις ειδήσεις...

    Τέλος πάντων... καλά περάσαμε εν τέλη...
    Να σαι καλά!!!
    Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οριστε βρε!Ειδες τι εκπληξεις κρυβει το Πασχα στην Αθηνα?!Εγινες και διασιμη!!
    Εσυ να εισαι καλα οπου και αν εισαι να περνας καλα και ας ειναι και Αθηνα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αχ ποσο δικιο εχεις! οι διακοπες στο χωριο οσο ημασταν πιτσιρικια ειναι απο τιε πιο ομορφες αναμνησεις μας!
    τοτε μαλιστα μου φαινοταν οτι το χωριο ειναι πιο μεγαλο, μεγαλωνοντας καταλαβα οτι μαλλον εμεις ημασταν πολυ μικροι χα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή