Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Δέκα χρόνια μετά 20-3-2010


-->
Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως τότε…………
Δέκα χρόνια πριν...Έτσι λένε αλλά κλέβουν λίγο! Στην πραγματικότητα είναι λιγότερα κατά 2 έτη σχεδόν…Ήταν πολύ πολύ ωραία και φέτος…Πειράζει όμως που νιώθω πολύ τυχερή που πήγα στον «τελευταίο χορό» το 2001? Δυστυχώς η σύγκριση ήταν αναπόφευκτη…Δεν είχες έρθει αλλά τουλάχιστον ήμασταν μαζί τότε…Το Σάββατο πολύ θα ήθελα να είμαι μαζί σου ξανά…Τότε είχα περάσει πολύ καλύτερα και ας μην είχες έρθει…Πιο ωραία συναυλία από την προχθεσινή…Πέρα από τη συγκίνηση που όπως λες κι εσύ «η συγκίνηση του τέλους είναι μεγαλύτερη από την συγκίνηση της αρχής...» ήταν και άλλο το μέρος της συναυλίας (καθόμασταν κιόλας!!!), άλλοι οι καλεσμένοι τους και άλλα τα τραγούδια...Ήταν γενικά πιο....
Ήθελα προχθές λιγότερο όλους τους άλλους και πιο πολύ τραγούδια των Κατσιμιχαίων…Μου φάνηκε λίγο…(όπως τότε με το Βασίλη δηλαδή!) Δεν ξέρω πόσοι από τους τόσους που πήγαν θα συμφωνούσαν μαζί μου αλλά πιστεύω ότι θα βρω πολλούς που θα ήθελαν πιο πολλά τραγούδια τους…Μα να μην πείτε το «Έλα στ’ όνειρό μου» ??!! Και πολλά πολλά άλλα βέβαια…
Στο «Νύχτωσε νύχτα» ταράχτηκα λίγο («αυτό που μας ανήκει το κάνουμε κομμάτια…δεν ήξερες δεν ήξερα και παιδευτήκαμε» - δεν θέλω να συνηθίσω την απουσία σου…πειράζει??), στις «Προσωπικές οπτασίες» ανατρίχιασα (αυτό live είναι έντονο…) και στο «Μη γυρίσεις» δάκρυσα…
Ήξερα ότι θα έλεγε το «Γέλα πουλί» μου στο τέλος, ήμουν 1000% σίγουρη ότι θα γινόταν αυτό έτσι όπως τότε…Ευτυχώς δεν είχε Νταλάρα αυτή τη φορά…Βούρκωσα αμέσως, αλλά επειδή μου είχες πει να μην κλάψω το προσπάθησα πολύ, σφίχτηκα και το κράτησα για να μην σου χαλάσω το χατίρι…Σε είχα πάρει τηλέφωνο τότε ε? Στο αφιέρωσα αυτή τη φορά πριν τη συναυλία κι ας μην το θυμάμαι ότι σε είχα πάρει τότε, παίρνοντας σαν δεδομένο ότι θα το πουν! Και τελικά ναι το είπαν έτσι όπως το περίμενα και πολύ χάρηκα…
Θα τρόμαζες αν ήξερες πόσο σε αγαπούσα……………

Καλή συνέχεια Χ.&Π. ...Ωραίο το ταξιδάκι που μας πήγατε…

2 σχόλια:

  1. "Ζήσαμε μαζί τόσα πολλά και πια δε γνωριζόμαστε.... μα ακόμα περισσότερο, αυτό που με πειράζει, είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω...."

    εγω στο αφιερωνω κοριτσακι γιατι ειναι και γαμω τους στιχους, εσυ αποφασιζεις αν σε εκφραζει :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ'ευχαριστω για την αφιερωση κι εγω στο αφιερωνω πισω μιας και σου αρεσει κ εσενα πολυ μαλλον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή