Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

...

Όταν τα δύο σου χείλη ακούμπησαν τα δικά μου ένιωσα ότι δεν υπάρχει κανείς και τίποτα γύρω μου μόνο εσύ κι εγώ στο γλυκό φως της νύχτας σ’εκείνο το μπαλκονάκι...Γιατί ναι!Έχει και η νύχτα φως!Το πιο δυνατό…Το φως από τ’άστρα, το φως από το φεγγάρι, το φως από την αγάπη μας…Μετά ακολούθησε μια πορεία σαν ότι πιο φυσικό υπάρχει στον κόσμο αυτό...Όταν με αγγίζεις το κορμί μου τρέμει, τα χείλη μου διψούν για ένα σου φιλί, τα μάτια μου για ένα σου βλέμμα...Όταν τα κορμιά μας γίνονται ένα είναι σαν μια έκρηξη ενός ηφαιστείου που βράζει καιρό...Καίγομαι στο σώμα σου και λιώνω μέσα σου...Υπήρχες μέσα μου πριν γεννηθώ και θα υπάρχεις για πάντα...Οι ζωές μας είναι αλληλένδετες, κυλάνε μαζί και χώρια ταυτόχρονα…Ξέρω με ένα σου βλέμμα τι θα πεις κι εσύ με το δικό μου τι θέλω να πω…Τρέχω να φύγω μακριά, όμως στην επόμενη στροφή είσαι πάντα μπροστά μου!Γιατί έτσι είναι!Πάντα θα είσαι εδώ για 'μένα κι εγώ εδώ για σένα...
Ότι και να είμαι στη ζωή μου, ότι και να κάνω, ότι κι αν συμβεί, όπου και να ‘μαι θα είμαι δική σου…κι εσύ δικός μου…Ότι κι αν κάνεις κι εσύ με όποιους κι αν είμαστε...Πάντα εκεί…Με την ίδια μορφή αγάπης...Γιατί το είδες κι εσύ! Η αγάπη δεν αλλάζει μορφές…ένταση ίσως μορφή όχι…αλλά σε εμάς δεν θα αλλάξει ούτε η ένταση ούτε το πάθος ούτε τίποτα..

Σου ανήκουν πολλά περισσότερα από ένα-δυο τραγούδια, πολλά περισσότερα από το σ’αγαπώ μου ή από ένα-δυο στίχους…Σου αξίζει το τέλειο το απόλυτο…εάν υπάρχει είναι για ‘σένα…μόνο…


Μα είσαι δικός μου και πάντα θα είσαι...
Κι ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι...
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου...
Λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου...
Να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα ...!
Για να σε σώσω, να σωθώ από μένα ...

Πες μου πώς να σε σώσω από μένα και θα γίνει αμέσως…Θέλεις? Θέλουμε?

Σ’αγαπώ…

I see you...




Σημείωση: Ολόκληρο ποστ για 'σένα...Για να μην μοιράζεσαι τίποτα με κανέναν άλλο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου