Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Εργασία και χαρά!

-->
Εργάζομαι σε έναν εκδοτικό οίκο. Εκεί απασχολούμαστε λίγα άτομα για την ακρίβεια εκτός από εμένα και το αφεντικό άλλοι τέσσερις, εκ των οποίων η μια κοπέλα είναι έγκυος (που τώρα είναι με άδεια κύησης) και ο άλλος είναι ο πωλητής μας στη Θεσσαλονίκη. Κάθε μεσημέρι κλείνουμε εμείς οι τρεις που απομένουμε και φεύγουμε όλοι μαζί (μιας και το αφεντικό έχει ήδη φύγει από νωρίς) Τους πρώτους 2 μήνες η έγκυος κοπέλα δεν έλειπε οπότε ήμασταν τέσσερις που κλείναμε το γραφείο…
Μου αρέσει πάρα πολύ που κάθε μεσημέρι τέσσερα αυτοκίνητα (τώρα τρία) φεύγουν ταυτόχρονα από το ίδιο σημείο προς την ίδια κατεύθυνση…Στο στενό αριστερά και πάλι αριστερά και ξανά αριστερά για να βγεις στον κεντρικό…Καμιά φορά κάνουμε και πλάκα ότι και καλά εγώ βγήκα πρώτος και «κλείνουμε» ο ένας τον άλλο! Δεν ξέρω γιατί μου αρέσει τόσο αυτό…Είναι ωραίο σαν εικόνα! Μου κάνει κάτι ομαδικό…Ήθελα απλά να πω πόσο πολύ μου αρέσει αυτή η κατάσταση στην καθημερινότητά μου! Αυτά τα σημαντικά!

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Cinquantamila!



"Cinquantamila lacrime non basteranno perchè
musica triste sei tu dentro di me...
Cinquantamila pagine gettate al vento perchè
eterno è il ricordo, il mio volto per te.
A me piace così, che se sbaglio è lo stesso, perchè questo dolore è amore per te.
A me piace così, e non chiedo il permesso, perchè questo dolore è amore per te.
Cinquantamila lacrime senza sapere perchè
sono un ricordo lontano da te.
Non mi guardare, non lo senti il dolore, brucia come un taglio nel sale"
Il gusto della seduzione e dolce caro mio! :)
Σημείωση: Το παραπάνω σε εισαγωγικά είναι σκόρπιοι στίχοι από το τραγούδι Cinquantamila της Nina Zilli.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

...

Όταν τα δύο σου χείλη ακούμπησαν τα δικά μου ένιωσα ότι δεν υπάρχει κανείς και τίποτα γύρω μου μόνο εσύ κι εγώ στο γλυκό φως της νύχτας σ’εκείνο το μπαλκονάκι...Γιατί ναι!Έχει και η νύχτα φως!Το πιο δυνατό…Το φως από τ’άστρα, το φως από το φεγγάρι, το φως από την αγάπη μας…Μετά ακολούθησε μια πορεία σαν ότι πιο φυσικό υπάρχει στον κόσμο αυτό...Όταν με αγγίζεις το κορμί μου τρέμει, τα χείλη μου διψούν για ένα σου φιλί, τα μάτια μου για ένα σου βλέμμα...Όταν τα κορμιά μας γίνονται ένα είναι σαν μια έκρηξη ενός ηφαιστείου που βράζει καιρό...Καίγομαι στο σώμα σου και λιώνω μέσα σου...Υπήρχες μέσα μου πριν γεννηθώ και θα υπάρχεις για πάντα...Οι ζωές μας είναι αλληλένδετες, κυλάνε μαζί και χώρια ταυτόχρονα…Ξέρω με ένα σου βλέμμα τι θα πεις κι εσύ με το δικό μου τι θέλω να πω…Τρέχω να φύγω μακριά, όμως στην επόμενη στροφή είσαι πάντα μπροστά μου!Γιατί έτσι είναι!Πάντα θα είσαι εδώ για 'μένα κι εγώ εδώ για σένα...
Ότι και να είμαι στη ζωή μου, ότι και να κάνω, ότι κι αν συμβεί, όπου και να ‘μαι θα είμαι δική σου…κι εσύ δικός μου…Ότι κι αν κάνεις κι εσύ με όποιους κι αν είμαστε...Πάντα εκεί…Με την ίδια μορφή αγάπης...Γιατί το είδες κι εσύ! Η αγάπη δεν αλλάζει μορφές…ένταση ίσως μορφή όχι…αλλά σε εμάς δεν θα αλλάξει ούτε η ένταση ούτε το πάθος ούτε τίποτα..

Σου ανήκουν πολλά περισσότερα από ένα-δυο τραγούδια, πολλά περισσότερα από το σ’αγαπώ μου ή από ένα-δυο στίχους…Σου αξίζει το τέλειο το απόλυτο…εάν υπάρχει είναι για ‘σένα…μόνο…


Μα είσαι δικός μου και πάντα θα είσαι...
Κι ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι...
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου...
Λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου...
Να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα ...!
Για να σε σώσω, να σωθώ από μένα ...

Πες μου πώς να σε σώσω από μένα και θα γίνει αμέσως…Θέλεις? Θέλουμε?

Σ’αγαπώ…

I see you...




Σημείωση: Ολόκληρο ποστ για 'σένα...Για να μην μοιράζεσαι τίποτα με κανέναν άλλο...

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Αυτά είναι!!!

Δεν έχω καλύτερο από το να γυρνάω σπίτι από τη δουλειά μέσα σε ένα τέταρτο! Όσο δηλαδή είναι η πραγματική ώρα για μια απόσταση Ηράκλειο-Πετρούπολη και τουμπαλιν!! Καλό απόγευμα σε όλους!

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Ψυχαναγκασμός!!


Όσοι με ξέρουν λίγο θα πουν ότι είμαι νοικοκυρά και ότι μου αρέσει η καθαριότητα…Όσοι με ξέρουν λίγο παραπάνω θα πουν ότι έχω μια μεγάλη δόση ψυχαναγκασμού…Εγώ που με ζω κάθε μέρα κάθε ώρα θα πω ότι έχω μεν μια μεγάλη δόση ψυχαναγκασμού αλλά μόνο εάν δεν βαριέμαι…Δηλαδή μου αρέσει όλα να είναι στοιχισμένα, στη σειρά, καθαρά και τακτοποιημένα αλλά δεν είμαι και η Μόνικα από τα Φιλαράκια που σηκώνεται στον ύπνο της και καθαρίζει, απλά αν είναι να κάνω κάτι θέλω να το κάνω σωστά…! Όμως αυτό που παρατήρησα πρόσφατα είναι μια κακή συνήθεια που είχα και έχω ακόμα από πάντα!!
Την Πέμπτη που μας πέρασε πήγα σινεμά. Πάντα θα πάρω ποπ κορν όταν θα πάω σινεμά! Πεινάω, δεν πεινάω, θα μου μυρίσουν, τα θέλω! Αυτό που συνέβη για πρώτη φορά την Πέμπτη ήταν να χύσω κατά λάθος κάτω μερικά (αρκετά!) και να κάνω ζημιά…Με ενόχλησε που λέρωσα τον τόπο και δεν μπορούσα να τα μαζέψω κιόλας, αλλά και που θα έχανα λίγο λιγότερα από τα μισά ποπ κορν!!! Η κακή συνήθεια είναι λοιπόν ότι ποτέ μα ποτέ δεν μαζεύω ότι σκουπίδια έχω αφήσει στην καρέκλα μου όταν σηκώνομαι…Από το μπουκαλάκι με το νερό μέχρι το κουτάκι από τα ποπ κορν…Μεγάλο ελάττωμα αυτό για κάποια σαν εμένα! Γίνεται όμως εντελώς ασυναίσθητα δεν το ελέγχω και βέβαια δεν γίνεται επίτηδες (ότι και καλά έλα μωρέ τώρα θα τα μαζέψουν εκείνοι)…Διαπίστωσα μετά λύπης μου ότι συμβαίνει όμως…Ελπίζω από την επόμενη φορά να τα μαζέψω όμως και θα προσπαθήσω να έχω το νου μου…Επίσης ελπίζω και όλοι όσοι με διαβάζουν αλλά και όσοι δεν με διαβάζουν, να έχουν το νου τους και να μαζεύουν ότι αφήνουν πίσω στην καρέκλα! Καλές προβολές να έχουμε!

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Τελικά είναι δημιουργία!


Δεν έχω φιλήσει πολλούς ανθρώπους στη ζωή μου, δεν έχω κάνει πολλές σχέσεις στη ζωή μου. Και όπως είναι λογικό, δεν έχω συνευρεθεί ερωτικά με πολλούς ανθρώπους…Αυτό μου αρέσει, είναι γεγονός ότι πάντα ήθελα λίγοι και καλοί!Μια φορά κάποιος μου είπε ότι δημιουργούμε εκείνη την ώρα…Χαμογέλασα στην παρούσα φάση, αλλά τελικά μου άρεσε σαν έκφραση…Τόσα χρόνια έχω ακούσει παρά πολλές «ταμπέλες» από φίλους άντρες, από αγόρια μου, και από φίλες βέβαια, όταν ένας άντρας και μια γυναίκα βρίσκονται ερωτικά…Συνουσία, έρωτας, σεξ, ερωτική συνεύρεση, ένωση κορμιών και ψυχών… Ακόμα και αν οι πιο πολλοί άντρες το λένε σεξ και οι πιο πολλές γυναίκες το λένε έρωτα, ακόμα και αν οι άντρες δεν μπορούν να καταλάβουν τι εννοούμε εμείς οι γυναίκες όταν λέμε ότι άλλο κάνω σεξ και άλλο κάνω έρωτα, ακόμα και αν κάποιος σου βγάζει άλλο συναίσθημα από κάποιον άλλο…Βέβαια το θέμα δεν είναι τι ταμπέλα θα βάλεις σε αυτό που συμβαίνει, όμως νομίζω πως τελικά όπως και να το λέει ο καθένας…είναι πραγματικά δημιουργία! Δυο κορμιά σαν ένα… Είναι κάτι μαγικό…Είναι δημιουργία σε κάθε περίπτωση τελικά…Είναι η λέξη που τα περιλαμβάνει όλα…

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Αντικατάσταση ψυχών?


Πριν από 16,5 χρόνια μια ξαδέλφη μου σε ηλικία 23 ετών έφυγε από τη ζωή άδικα, πρόωρα και πολύ ξαφνικά…Μετά από ένα μήνα η αδελφή της έμεινε κατά λάθος έγκυος από το τότε αγόρι της (νυν σύζυγος). Έπρεπε να γίνει γάμος άμεσα ενώ είχαν κηδεία στο σπίτι…Το παιδί που γεννήθηκε είναι κορίτσι πήρε το όνομα της εκλιπούσας και όχι μόνο…Ίδιος χαρακτήρας, ίδιο ταμπεραμέντο ακόμα και στο σχολείο έχει πει ίδια ατάκα με τη θεία της που δεν γνώρισε ποτέ χωρίς να ξέρει τίποτα…
Χθες έμαθα από ένα καλό φίλο ότι ο πατέρας της γυναίκας του φεύγει από μέρα σε μέρα και δεν θα είναι για πολύ κοντά τους…Η γυναίκα αυτή είναι έγκυος στον 7ο μήνα σε αγόρι…
Το ξέρω ότι μέσα στη ζωή είναι όλα και ότι κάποιοι φεύγουν κάποιοι μένουν, όμως εμένα μου δίνεται η εντύπωση ότι σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, κάποιος έρχεται γιατί κάποιος δεν είναι εδώ…Υπάρχει δλδ αντικατάσταση της ψυχής? Και το καρμικό με την ανιψιά και τη χαμένη ξαδέλφη μου πως εξηγείται? Γιατί δεν πιστεύω στο «έτσι το ήθελε ο Θεός» ή το «έφερε η μοίρα» και τέτοια…Και το καρμικό που λέω δηλαδή πολύ είναι! Μακάρι πάντως να μην συνέβαιναν τα δυσάρεστα όταν περιμένεις κάτι ευχάριστο (όπως στο φιλικό ζευγάρι) αλλά ούτε και τα τόσο απρόοπτα δυσάρεστα (όπως στην οικογένεια των θείων μου)…Κάθε πράγμα στον καιρό του…Μακάρι…

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Όμορφη μέρα!

Είναι ωραίο να ξεκινάς την ηλιόλουστη μέρα σου νωρίς το μεσημέρι με έναν καφέ, ακόμα και αν αυτός είναι στο Καραϊσκάκη (και μετά πρέπει να πας και στον αγώνα…) Είναι ωραίο να είσαι στο γήπεδο ακόμα και αν παίζει ο Ολυμπιακός…Είναι ωραίο να είσαι στο γήπεδο και να μην καπνίζει ο άλλος δίπλα σου, πίσω σου και μπροστά σου (πολύ τύχη σήμερα!) Είναι ωραίο να είσαι στο γήπεδο ακόμα και αν έχεις μπροστά σου ένα ζευγάρι που φιλιέται κάθε 5 λεπτά (get a room, ήρθες στο γήπεδο για να δεις τον αγώνα νομίζω!) Είναι ωραίο να είσαι στο γήπεδο ακόμα και αν αρχίσει να βρέχει από το πουθενά! Είναι ωραίο να είσαι στο γήπεδο ακόμα και αν κάνει ψοφόκρυο και δεν είσαι κατάλληλα ντυμένος για να το αντιμετωπίσεις…Αλλά το πιο ωραίο μετά από μια όμορφη μέρα είναι να περνάς με μια πολύ όμορφη παρέα το βράδυ σου…

Άλλη μια Κυριακή έφτασε στο τέλος της! Καλή εβδομάδα σε όλους!

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2010

Αφιερώσεις...

Όποτε ακούω ένα τραγούδι, πολύ συχνά συμβαίνει να είναι συνδυασμένο με κάποιο πρόσωπο…Είτε γιατί άρεσε σε εκείνο το πρόσωπο, είτε γιατί το ακούγαμε μαζί, είτε γιατί είχε αφιερωθεί (από και προς εμένα)… Αφιερώνω λοιπόν σε κάποιους ανθρώπους τη ζωής μου αυτό το κείμενο και τα παρακάτω τραγούδια…(φυσικά σε πολλούς πάνε πιο πολλά από ένα και η επιλογή ήταν δύσκολη αλλά έπρεπε με κάποιο τρόπο να γίνει…)

Στον Σ.Γ.


Στον Ν.Κ. (1) (Επειδή μου το αφιέρωσες και ήταν υπέροχα)


Στον Ε.Π. (Δεν ξέρω εάν θυμάσαι, εγώ δεν θα ξεχάσω ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν…)


Στον Θ.Τ. (Ξέρω ότι θυμάσαι)


Στον Δ.Ν. (Τραγούδι άρρηκτα δεμένο με εσένα!)


Στον Γ.Μ. (Γιατί με αυτό με ξανακέρδισες κάποτε!)



Στον M.M. (Μου το έβαζες στο σπίτι σου...)



Στον Π.Β. (Το αφιέρωσες και αν και ήταν τελείως άσχετο μου έχει μείνει στο μυαλό!)


Στον Ν.Κ. (2) (Μου το έβαζες και τα ακούγαμε στο αμάξι του μπαμπά σου!)




Σημείωση Νο1: Ο Ν.Κ. (1) και Ν.Κ. (2) είναι διαφορετικά άτομα και απλά τυχαίνουν ίδια αρχικά.

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Αλκυονίδες μέρες?

Καλή χρονιά σε όλους! Πρώτη ανάρτηση για το 2010 και εύχομαι σε όλους να πάει το νέο έτος όπως ακριβώς το θέλουν χωρίς δυσάρεστες αλλά μόνο με ευχάριστες εκπλήξεις!

Πριν από τις μέρες των Χριστουγέννων λοιπόν, είχα ακούσει εδώ κι εκεί ότι ο καιρός θα είναι καλοκαιρινός την ημέρα των Χριστουγέννων…Ε λέω από το να βρέχει καλά είναι δεν πειράζει…Όμως δεν μπορούσα να φανταστώ ότι όλες οι μέρες των εορτών θα πάνε έτσι…Ως που θα πάει αυτό δλδ?! Θα έχουμε χιόνια το Πάσχα που συνήθως ξεκινά η άνοιξη και άνοιξη τον Ιούνιο που συνήθως είναι ήδη καλοκαίρι? Έχουμε τόσο καιρό αλκυονίδες μέρες? Έχει αρχίσει τόσο άμεσα και τόσο πολύ να αλλάζει το κλίμα? Τι να υποθέσω δεν ξέρω…Και μετά πώς να μην κρυολογήσεις άμα βγαίνεις έξω ντυμένος κρεμμύδι, σκας μετά γιατί κάνει ζέστη και τελικά την αρπάζεις γιατί κάπου εκεί έχει ένα ανεπαίσθητο αεράκι που σε χαροποιεί και σε δροσίζει?! Ίδωμεν…
Περαστικά σε όσους την έχουμε αρπάξει και για τους λάτρεις του σκι (εγώ είμαι απλά φίλος) που έχουν απηυδήσει από την αναμονή έχω να συστήσω κανένα λεξοτανιλ γιατί δεν τους βλέπω καλά φέτος! Ηρέμησε αδερφέ! Ηρέμησε!