Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Back for a while....

Έπαιξε χθες στο ραδιόφωνο το πρωτότυπο. Δεν άλλαξα σταθμό. Δεν ξέρω γιατί. Έπρεπε. Θα το είχα κάνει υπό Κ.Σ. Αλλά έκατσα μαρμαρωμένη και το άκουγα. Σε θυμήθηκα όσο ποτέ. Και δυστυχώς (για μένα) δεν ξεχνάω εύκολα.....Sorry for not appreciating your feelings...



Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Μέσα σου βρίσκομαι…Μέσα μου βρίσκεσαι...



Μιας και πάντα μου έλεγες ότι όταν σου γράφω είναι σα να σε αποχαιρετώ, αποφάσισα να διακόψω τη συγγραφή μου στο μπλογκ με ένα ποστ για σένα. Σήμερα 10-05...

Μου είπες πρόσφατα μια μεγάλη σου αλήθεια. Δεν ξέρω πώς να το καταλάβεις ότι η δική μου μεγάλη αλήθεια είναι ότι σ’ αγαπώ. Γιατί είσαι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να τα καταλάβει όλα, να με ακούσει, να με νιώσει. Να δει μέσα από τα μάτια μου, να είναι φίλος και εραστής. Που μπορεί να με κοροϊδεύει και να με αγαπάει ταυτόχρονα. Να τα συγχωρεί όλα. Να θέλει να είμαι καλά και ας είμαστε χώρια.
Κι ύστερα σκέφτομαι τα όμορφά σου μάτια με το πιο παιχνιδιάρικο βλέμμα του κόσμου και η καρδιά μου γεμίζει. Η αγκαλιά σου πάντα τόσο σφιχτή  που.....όλο το σώμα μου να ζει για σένα μόνο…Ω αυτή η αγκαλιά σου ποτέ δεν άλλαξε…Τίποτα δεν άλλαξε δηλαδή…Απλά όταν δεν βλέπεσαι με κάποιον ίσως μετά να υπάρχει μια σχετική αμηχανία. Το φιλί σου το ίδιο γλυκό και παθιασμένο ταυτόχρονα…Να μην θέλω να ξεκολλήσω από πάνω σου…
Αν για σένα ήμουν η πιο ανιδιοτελής αγάπη, για μένα είσαι η πιο αληθηνή αγάπη. Η πιο ειλικρινής. Χωρίς ίχνος ψέματος, υποκρισίας και όλα αυτά που μειώνουν μια αγάπη…Γιατί σε σένα ποτέ δεν έχω πει ούτε ένα ψέμα, ούτε έχω υποκριθεί ότι είμαι κάτι άλλο…

 Γι’ αυτό σ’ αγαπώ γιατί απ’ τις στάχτες μου βρήκες χρυσό
Θα σ’ αγαπώ όσο κανείς δεν αγαπάει
Φίλα με σαλπάρω και χάνομαι
Το σ’ αγαπώ για να πιστέψεις τι να πω
Για ‘σένα καρδιά μου μπορώ και να ζήσω μαζί σου ακόμα ζωές εκατό
Σε θέλω…θάλασσα εσύ του μυαλού πνίγομαι όμως δεν πάω αλλού

Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ για πάντα με τον τρόπο που εγώ ξέρω και μπορώ…Όλα τα καλά του κόσμου μέσα από την ψυχή μου εύχομαι να έχεις γιατί τ’ αξίζεις…Χρόνια πολλά Χρόνια γλυκά Χρόνια ευτυχισμένα Χρόνια ονειρεμένα…

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Quand...

...tu me rencontres dites-moi comment oublier et après allez...Seulement comme si j' oubliera...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Αχ και να 'ξερες.......Δεν είμαι ο ίδιος πια.......

Soundtrack από μια πολύ αγαπημένη παλιά σειρά......



Κλείνω τα μάτια μου κι όλα ξεκινάνε
σαν να κοιτώ από παράθυρο κλειστό
Θολές φιγούρες πίσω από το τζάμι
μνήμες κι αισθήσεις σ’ έναν ξέφρενο χωρό


Αχ και να `ξερες πόσο κοντα σου είμαι
Αχ και να γύριζες ’λιγάκι προς τα εδώ
και να με κοίταζες πάλι μες στα μάτια
Αχ και να `ξερες πόσο σ’ αγαπώ

Όσο κι αν φεύγεις μακριά και δε σε φτάνω
τόσο θα τρέχω από πίσω σαν σκιά
Σαν το ποτάμι που ποτέ δεν πάει πίσω
είναι παντού μα δε σε βλέπω πουθενά

Αχ και να `ξερες έχω πια αλλάξει
Αχ και να με έβλεπες πώς σε κοιτώ ξανά

σαν το σκυλί που ψάχνει ένα χάδι
Αχ και να `ξερες, δεν είμαι ο ίδιος πια